Sekret miłości przyjaciół i panien młodych Chrystusowy
Wiadomość od suwerena Zosimy
Rosyjski Kościół Prawosławny Imperium Carskiego
Wiadomość od Suwerennego Patriarchy Zosimy
Duch Święty jest moim Przewodnikiem! Część 22.
Tajemnica miłości przyjaciół i oblubienic Chrystusa.
Boże błogosław!
W prawosławiu wszystkie zbawione dusze nazywane są oblubienicami Chrystusa Boga, a Zbawiciel nazywany jest Oblubieńcem. Ale wśród tych zbawionych dusz są również wybrani. Są to przyjaciele i oblubienice, zjednoczeni z Bogiem szczególną więzią miłości. Spośród mężczyzn, na przykład Apostołów, Pan nazywa swoimi przyjaciółmi, a wśród sióstr – wybranymi oblubienicami. Na przykład Dwunastu Dziewiczych Wielkich Męczennic. Ale nawet wśród wszystkich dziewic jedna jest wybrana – Katarzyna Mądra.
Kim są ci przyjaciele Boga i oblubienice? Czym się różnią od innych? Stopniem miłości do Syna Bożego! Są gotowi dzielić z Chrystusem Jego radości, cierpienia, smutki, gorliwość, sprawiedliwy gniew na heretyków, pocieszenia, łzy, sprawiedliwość i świętość. Te dzieci, one całkowicie podzielają uczucia Chrystusa, rozumiecie? I przez to są uznani za godnych wielkiego zjednoczenia w miłości, śmiałości przed Panem, przybrania za synów chwalebnego Ojca, uświęcenia i pocieszenia Ducha Świętego. Dlatego Święty Apostoł mówi: „Starajcie się o dary duchowe, gorliwie o miłość, to jest, bądźcie żywi w Bogu, okazujcie całym swoim jestestwem, że Chrystus jest wam drogi!” Jeśli wasza wiara zostanie zdradzona, bądźcie gorliwi! Jeśli Bóg zostanie uwielbiony, radujcie się ze łzami w sercach, bądźcie żywi w Bogu! Jeśli Pan odchodzi, tęsknij za Nim jako za Drogim i Ukochanym Oblubieńcem naszych dusz, jak oblubienica opłakuje powrót ukochanej z dalekich krain. Czyń wszystko tylko dla Boga i dla Niego. Takich żyjących szuka Pan i zgodnie z siłą ich Miłości umieszcza ich w hierarchii służby dla Niego.
Po Wniebowstąpieniu Chrystusa, to cudowne zjednoczenie Miłości przekazywane jest przez Pieczęć Daru Ducha Świętego, przez Chrzest Święty i chwalebny pokarm.
Czym jest ta „chwalebna troska” ? Jej głównym celem jest zaręczyny dusz z Chrystusem Bogiem w zjednoczeniu Miłości. W ten sposób dusze często same zaręczają się ze sobą w imię Boga, a to jest tajemnicą. Zostało to wyraźnie objawione u niektórych Świętych. Na przykład, Święty Apostoł Paweł miał wiele duchowych dzieci, ale mało prawdopodobne jest, abyśmy znaleźli takie jak Pierwsza Męczennica Tekla. Ich zjednoczenie duchowej Miłości jest godne dyskusji i podziwu. Podobnie, zjednoczenie Miłości między świętym Janem Chryzostomem a świętą Olimpią. Święci mówią o nich jako o dwóch duszach w jednym naczyniu. Widzicie, moi drodzy, dotykam z wami Wielkiej Tajemnicy – zjednoczenia Miłości w Chrystusie między przyjaciółmi i narzeczonymi.
Czy chcesz, abym nadal rozmawiał z tobą na te tematy? Jeśli tak, napisz do mnie, dobrze? To bowiem duchowy i tajemny skarb. I nie da się go omówić w jednym kazaniu. Problem jednak w tym, że niewielu ludzi to rozumie. Nie są tym zainteresowani. Tacy ludzie mogą nawet bluźnić tym kazańom i kusić wielu. Modliłem się o objawienie ci Tajemnic Niebiańskich. Naprawdę tego pragnę, abyś odwrócił wzrok od ziemi ku Niebu, zapłonął gorliwością dla Boga i zgłębił tę Tajemnicę.
Przyjaciółmi Boga są święty Mikołaj Cudotwórca, który uderzył heretyka Ariusza i rozdał wiele jałmużny; święty Józef z Wołocka, który wypędził żydowską herezję z Rusi; święty Jan Chryzostom i wielu innych żyjących mężów i świętych – tych, którzy dzielili z Synem Bożym, Jezusem Chrystusem, wszystkie uczucia, radości i cierpienia dla Kościoła. Czy rozumiecie? Oto jestem, aby wam podpowiedzieć, co Bóg w nas kocha. Dlatego ożyjcie, moi drodzy! Tajemnica zaręczyn to cudowne zjednoczenie miłości i jedności w Chrystusie, dokonujące się z woli Bożej.
Weźmy na przykład przykład świecki, ale duchowy: związek najbardziej cnotliwej i głęboko kochającej panny młodej i pana młodego, ich związek przez łaskę, bez pożądania, bez grzechu — jeśli to nastąpi i zostanie pobłogosławione przez Boga — to w małżeństwie ten związek miłości i jedności nazywany jest nie tylko świętym, ale także sakramentem Kościoła. Wyobraź sobie najpotężniejszy związek, jaki jest możliwy, związek dwojga w jedną całość , radość, która z tego płynie, szczęście, miłość, tęsknotę, dwie dusze w jednym związku, nieustanne pragnienie zadowolenia ukochanej osoby. A jeśli jest w niebezpieczeństwie, to bez wahania ofiarowujesz siebie w ich miejsce, aby cierpieć, jakiekolwiek by to było cierpienie. W oczach takiej miłości zawsze płonie ogień radości na wspomnienie ukochanej osoby i wiele dobrych uczuć od innych.
Tak więc, moi drodzy, mówiłem o sprawach ziemskich. Ale moje kazanie dotyczy Niebiańskiego Zjednoczenia Miłości. Przez każdego ojca duchowego, który prawdziwie służy ludziom z woli Boga, wielu zostaje zbawionych, ale tylko nieliczni stają się przyjaciółmi, gotowi być gorliwymi i dzielić się wszystkimi uczuciami swoich serc do Boga, zjednoczeni w przyjaźni i miłości do Chrystusa, naszego Boga. Podobnie, nieliczni są zaręczeni z Bogiem przez ojca duchowego – są to siostry, również gotowe dzielić się wszystkimi duchowymi uczuciami swojego serca do Boga i ludzi, które żywi sam ojciec duchowy, ponieważ zgodnie z nauką Kościoła, usta Ojca duchowego są ustami Chrystusa. Duch Święty działa przez ojca duchowego, a ci, którzy to wyczuli, nie oddzielają już ojca duchowego od Boga. Ojciec duchowy jest również zjednoczony ze swoimi dziećmi w Wielkim Zjednoczeniu Niebiańskiej Miłości, a to również jest Wielką i Chwalebną Tajemnicą. I jest ona silniejsza i większa niż przykład miłości oblubieńca i oblubienicy. Nie możecie sobie tego nawet wyobrazić. Ale nawet wśród takich dzieci są wybrani. Widzimy to w kronice świętego Serafina z Sarowa. Mówił o swoich wybranych, ale nawet w Niebie kapłan wybrał swoją oblubienicę – świętą Martę. Jak możemy to zrozumieć? Oblubienicę w Niebie? To Tajemnica, moi drodzy, Tajemnica szczęścia i jedności w zjednoczeniu Miłości do Chrystusa Boga. Nie da się tego zrozumieć według świeckich kryteriów. Nie! To jest duchowe i święte.
Na przykład, zgodnie z nauczaniem Kościoła, sama Królowa Niebios jest Oblubienicą Ducha Świętego. To nie są tylko słowa; nie, sam Bóg obdarzył wielkim szczęściem zjednoczenia tak potężnego w Łasce Ducha Świętego, że dusza jest zaręczona w mocy Miłości do Boga, niczym oblubienica. A jakże głęboko oblubienica kocha swego Oblubieńca – nikt nie jest w stanie pojąć tej mocy, tylko dający i biorący!
Rozumiecie, przyjaciele? Czy widzicie, jak wielki zaszczyt dostąpiła cudowna Matka Boża? Jest Córką Boga Ojca, Matką Boga Syna i Oblubienicą Ducha Świętego. Taką miłość i śmiałość żywi do Boga, Trójcy Świętej! Najświętsza Bogurodzico, módl się do Boga za nami grzesznymi! Amen!
Kontynuujmy zatem, moi drodzy. W niebie nie ma oddawania się w małżeństwie. Ale dlaczego nazywa się to „zaręczynami”? Dlaczego „oblubienicą”? Kiedy Boża Miłość dotyka ludzkiego serca i naszej duszy, w tym momencie cała nasza istota zostaje zraniona Miłością do Boga, a dusza wyznaje swoją Miłość do Boga z potężnymi uczuciami do Niego, jak oblubienica do swego Oblubieńca. Rozumiecie? Następuje zjednoczenie Miłości, dusza raduje się i raduje w swoim Ukochanym i zapomina o wszystkim na świecie oprócz Ukochanego, myśląc tylko o Nim, szukając Go, tęskniąc za Nim, a Pan powraca i napełnia serce Łaską, bo nasz Pan Żyje. On sam raduje się w tak cudownych zjednoczeniach Miłości. Dlatego nazywa się to oblubienicą. Ale możemy również być przyjaciółmi Boga i doświadczać tak wielu chwalebnych uczuć w Duchu Świętym. Ta przyjaźń łączy serce z samym Bogiem, przenikając Niebiańskie Tajemnice, Tajemnice Ducha. A jeśli związek zaręczynowy jest tak potężny, to wyobraźcie sobie, jak głęboko nasza Królowa, Matka Boża, kocha Ducha Świętego, jaką śmiałość ma Matka Boża – to niepojęte. Oto Tajemnica Boga! Kto może słusznie mówić o Miłości? Tylko ten, kto został zraniony tą Świętą Miłością. Te zaręczyny dokonują się przez Ducha Świętego, gdyż Łaska Ognia Bożego wstępuje w serce i rani je potężną Miłością Chrystusa. Wtedy nie potrzebujecie już niczego od Boga, tylko samego Pana. To najwyższy poziom Miłości.
Mam dwa przykłady uczuć, jakich doznali przyjaciele i duchowe oblubienice w Bogu. Pierwsze dotyczy ziemi, a drugie nieba. To, co jest w niebie, jest potężne. I jeśli Bóg pobłogosławi, napiszę o tym również. Ale teraz chciałbym porozmawiać o tobie i o mnie.
W tej demonicznej epoce równości religijnej, z powodu tej zdrady i wspólnej modlitwy z Żydami, Nasz Pan cofnął Ducha Świętego. Rany Bożej miłości do dusz ludzkich na ogół nie pojawiają się z powodu zdrady, ponieważ Bóg jest zazdrosny o swoją chwałę. Gdzie jest świństwo, zdrada i herezja, tam nie będzie Łaski! I tak nasz Cudowny Pan rani człowieka Swoją Miłością i czyni go Pomazańcem, tym, który jest gorliwy w miłości Bożej i nienawidzi wszelkiej herezji. Przez takiego człowieka, Pan, poprzez święte chryzmowanie, sprowadza ludzi z powrotem do owczarni Kościoła, ponieważ heretycy, pod przysięgą równości, są poza Duchem Świętym.
Tak więc Pan udziela chryzmacji wielu, aby zbawić ludzkość, tych, którzy usłyszą i okażą skruchę. Ale spośród tych, którzy przychodzą, Bóg wybiera wybrane osoby, które mogą zostać dotknięte Miłością Chrystusa. To są przyjaciele i oblubienice, o których mówimy. To są ludzie, którzy mogą dzielić uczucia serca Namaszczonego , ponieważ jest ono już dotknięte Miłością Żywego Boga. Dlatego gorliwość Namaszczonego podoba się Chrystusowi. Rozpoznając to wszystko, ludzie, siłą swojej wierności Bogu, zjednoczą się z Prawosławnym Królem i podzielą się ze mną wszystkimi uczuciami dla Boga: cierpieniem, prześladowaniem, upokorzeniem z rąk Żydów, radością, chwałą, czcią i gorliwością dla Boga — to znaczy wszystkim, do czego Bóg kieruje serce Namaszczonego. Ludzie z pokorą zrozumieją, że skoro Bóg dotknął pierwszego prawosławnego cara tą świętą Miłością i namaścił go na tron, to aby w jakiś sposób zadowolić Stwórcę, ludzie zaczną dzielić się serdecznymi uczuciami z Namaszczonym i w ten sposób zjednoczą się przed Bogiem w nauczaniu Matki Kościoła i staną się jedną rozumną owczarnią i jednym Pasterzem, Jezusem Chrystusem. Czy rozumiecie, moi drodzy?
A ci, którzy zagłębią się w to głębiej i zjednoczą się ze mną w uczuciach do Boga, staną się, i już są, przyjaciółmi Króla i oblubienicami, zjednoczonymi więzami Świętej Miłości Chrystusa. Związek przyjaciół jest jak związek przyjaciół i wojowników króla Dawida, tylko nieporównywalnie wyższy. Związek oblubienic jest jak związek św. Chryzostoma i Olimpii, św. Pawła Apostoła i Pierwszej Męczennicy Tekli, i tak dalej. Dlatego bądźcie gorliwi w tym świętym związku w Duchu Bożym. Każdemu, według miary Miłości, Pan udzieli Swojego kroku.
Tak więc, moi drodzy, poprzez ten związek staniecie się przyjaciółkami i oblubienicami Oblubieńca Chrystusa, naszego Boga, w Chrystusie, dla Ojca Niebieskiego w Duchu Świętym. Bo Miłość, którą jestem zraniona, przejdzie na was, zależnie od waszych sił.
Podzieliłem się z wami Tajemnicą, jak Duch Boży oblubie ludzi z Chrystusem, nasze dusze. Każdy z was, w miarę swoich możliwości, stara się nie utracić tego cennego daru szczęścia! Pastorzy i ojcowie duchowi noszą w sobie obraz Chrystusa w swojej posłudze. Dlatego zgłębiają tę Tajemnicę i sami w niej uczestniczą. A jeśli Namaszczony jest ojcem duchowym, to nosi w sobie obraz Chrystusa Boga w sposób szczególny, nieporównanie bardziej niż inni.
O Eliaszu, proroku i królu, mówi się, że nawet jego wstąpienie do nieba wraz z Henochem będzie miało pierwowzór, którego nikt poza Chrystusem nigdy nie doświadczył: trzydniową śmierć, posługę niemal identyczną pod względem czasu trwania jak Chrystus i wiele więcej. Ludzie nigdy w pełni nie zrozumieją tajemnicy ostatniego prawosławnego króla. Eliasz nosi nawet trzy namaszczenia. Było to wyjątkowe dla Zbawiciela, co potwierdza Pismo Święte. Eliasz jest już prorokiem, a to jest pierwsze namaszczenie. Pochodzi z rodu kapłaństwa. A Księga Objawienia mówi, że „anioł ze wschodu słońca opieczętuje wybranych”, to znaczy namaści ich krzyżmem. I tylko pasterz może to uczynić.
Święty Wiktoryn z Petawii jasno stwierdza, że anioł ze wschodu to prorok Eliasz. Oto więc drugie namaszczenie. I trzecie – Dwa Drzewa Oliwne, opisane w Apokalipsie poprzez Księgę Zachariasza. Dwa Drzewa Oliwne reprezentują Króla i Arcykapłana. Zatem, oczywiście, Eliasz jest zarówno Królem, jak i Drugim Prekursorem Drugiego Przyjścia Chrystusa. Oto więc trzy namaszczenia – proroctwo, kapłaństwo i królowanie. Wszystko na jednego człowieka. Zaprzeczanie temu oznacza wypaczanie Biblii!
Dlatego Eliasz przychodzi na krótko, bo on i Henoch otrzymują władzę na trzy i pół roku. Będą leżeć na ziemi przez ten sam okres czasu, tylko trzy i pół dnia – jeden dzień przez rok. Eliasz będzie głosił Prawdę Świętej Ewangelii z Kościołem. Sam Chrystus o tym mówił. Eliasz potępi Antychrysta, a zatem judaizujących morderców Chrystusa. Tam, gdzie prorok Ezechiel mówi o zmartwychwstałych kościach, jest napisane, że „Mój sługa Dawid będzie ich księciem na wieki”. Nie może tu być mowy o Zbawicielu, ponieważ jest powiedziane „Mój sługa”, a Chrystus jest Synem Bożym , a nie niewolnikiem. Czy rozumiesz? To mówi o czasach ostatecznych, o Królu i o ludziach, którzy stracili nadzieję. Bóg uświęci ich przez chryzmację i zostaną duchowo odrodzeni. To są zapieczętowani. Są wymienieni w Objawieniu Świętym Nowego Testamentu.
Kiedy jestem w najgorszym momencie, Pan przychodzi i objawia mi wieczne panowanie z Chrystusem Bogiem po Zmartwychwstaniu. I to jest niesamowite. Ale to właśnie jest temat Niebiańskich Przyjaciół. Jeśli Bóg pozwoli, napiszę o tym. Bądźcie zbawieni, moi drodzy! Z Bogiem!
Władca Zosima.
