Tajemnica Przysięgi z 1613 roku. Część 4. Pozostańmy wierni Groźnemu Carowi.

Rosyjski Kościół Prawosławny Imperium Carskiego
Orędzie proroka Eliasza, suwerennego patriarchy Zosimy
Tajemnica przysięgi z 1613 roku. Część 4.

Pozostańmy wierni Groźnemu Carowi.

Boże błogosław!

            Pokój wam, przyjaciele, od naszego Pana Jezusa Chrystusa! Amen!

Widzę, moi drodzy, że niemal wszyscy z was z wielką radością przyjęliście kazania o tej opatrznościowej Przysiędze, która od wieków chroni nas przed znamieniem „bestii”. Widzę, jak ojciec Enoch raduje się jak dziecko z powodu tego przywrócenia dobrej pobożności. Ja sam odczuwam majestat Znaku Krzyża Chrystusa. Moje serce się raduje, a Duch Święty uświęca moje serce. Mam tak żywe poczucie wiary, że od tej chwili wszystko zacznie się zmieniać, że to jest fundament, na którym będziemy mocno stać. Tak bardzo pokochałem ten Znak, że sama myśl o przeżegnaniu się przynosi mi duchową radość w Żyjącym i Życiodajnym Bogu. Przypomniałem sobie również trzecią wizję „bestii”. Wspominałem wam o niej wcześniej. Tam stanąłem nad brzegiem morza i pokonałem „bestię” mocą Krzyża Chrystusa i modlitwą! I właśnie teraz, jakby wszystko zaczęło się układać, wielu z was odczuło radość Ducha Świętego w przywróceniu tej jedności z Bogiem poprzez Przysięgę z 1613 roku. To właśnie ta radość w Bogu nas jednoczy, przyjaciele, bo bez Ducha Bożego żadna wierność nie przyniesie dobrych owoców. Ta Przysięga i wierność jej w Duchu Bożym obali cały świat i jego grzeszne fundamenty. I aby nikt was nie zwiódł i nie wprowadził w błąd, postaram się bardziej rozwinąć wyjaśnienia tego kazania. Bo moje serce jest z wami. A więc zaczynajmy!

Już wam powiedziałem, że Bóg zbierze Sobory i zjednoczy nas ze Starym Obrządkiem, ale nie wszystkich, lecz tylko tych, którzy widzą, że Przysięga Soboru Ziemskiego z 1613 roku jest wierna, przeniknięta Bożą Opatrznością i zgodna z Biblią i Świętym Objawieniem Jana Teologa. I wiemy, że ktokolwiek odejmuje coś z Biblii lub ją zniekształca, będzie cierpiał plagi i przekleństwa, i zostanie wykluczony z Trójcy Świętej. A teraz, gdy przynosimy ludziom tajemnicę pieczętowania, tajemnicę, że ostatnim carem jest Eliasz, jak dowodzi Biblia, a zniekształcenie tego jest herezją, wykluczoną z Boga, prawdziwi wierzący z różnych odłamów podzielonego Kościoła rosyjskiego zobaczą to i przyjmą, dziękując Bogu za tę cudowną Opatrzność.

Powtarzam, przyjaciele, że ta tajemnica pieczętowania nie została objawiona ludziom. Dlatego wielu, nawet świętych, nie do końca rozumiało, co działo się w czasie podziału Kościoła. Na przykład, Rosyjski Kościół Prawosławny za Granicą (ROCOR) oskarżył Moskiewski „Patriarchat” o brak łaski, chociaż łaska była przez pewien czas zachowana. ROCOR słusznie potępił apostatów „MP” za ich sojusz z reżimem walczącym z Bogiem, ale ich werdykt o braku łaski był błędny. Święci zrobili to samo w stosunku do ROCOR, oskarżając ich o schizmatycyzm, ale Bóg również nie przyjął tego werdyktu, ponieważ widzimy świętych w ROCOR: świętych Filareta od Wniebowstąpienia, Jana Szanghajskiego i tak dalej. Fakty są. Ale dlaczego dochodzi do takich błędów? Ponieważ, przyjaciele, musimy zrozumieć i usłyszeć proroczego ducha, że ​​Pan objawi całą prawdę przez ostatniego cara i zjednoczy wszystkie podzielone części Kościoła. Bóg uzdrowi tych, którzy przyjmą tę naganę od cara, i zmiłuje się nad tymi, którzy przyjmują tajemnice Bożej Opatrzności nad nami. Rozumiecie? I tak, nie rozumiejąc tego, wielu ludzi dzisiaj wikła się w złe rzeczy. Próbują przyjąć to, czego Bóg im nie dał. A wy, moi drodzy, bądźcie wierni proroczemu duchowi, że Bóg ochroni cara i objawi całą prawdę przez niego.

Widzisz, z troski o ciebie staram się nie tylko wyjawić tajemnicę, ale także ją wyjaśnić, cytując Biblię, abyś nie był zdezorientowany. Dlatego, skoro Bóg nie objawił tajemnicy czasów ostatecznych wielu świętym, nie ma sensu się kłócić. Nie ma potrzeby cytować ani jednego świętego, który źle wypowiadał się o staroobrzędowcach, ani nie ma świętych, którzy broniliby znaku krzyża dwoma palcami. Nie kłóć się, bo Bóg teraz objawia ci prawdę, którą sam obiecał uczynić przez ostatniego Króla. Jeśli takie obietnice istnieją, to po co błądzić w zamieszaniu? Nie ma potrzeby, bo wciąż trzeba uczyć się pozostawać wiernym. Święty Prorok i Człowiek Pożądania, Daniel, mówi, że Bóg zakrył pewne proroctwa dotyczące czasów ostatecznych. Ale dlaczego? I jakie dokładnie tajemnice? Aby demony nie wiedziały, i aby zostały objawione przez ostatniego Króla. Jakie tajemnice? O zapieczętowaniu 144 000 z Apokalipsy i tajemnicy Białego Króla, którym jest prorok Eliasz. Zrozumienie tych tajemnic sprawia, że ​​wszystko staje się jasne dla ludzi. Oto rozwiązanie. Również bez poznania tej tajemnicy ludzie nie mogą zrozumieć wielu rzeczy: schizm, znaku, „bestii”, Żydów – rozumiecie? To właśnie ta tajemnica zapieczętowania i tego, kim jest Biały Król, objawia pełnię wiedzy o istocie tego, co się dzieje. Jak napisała do mnie jedna z naszych matek, Teofila, która wielce szanuje Dostojewskiego, oto co napisała, cytując słowa tego sługi Bożego: „Zachowamy obraz Chrystusa i będzie on jaśniał jak drogocenny diament dla całego świata… Od nas wyjdzie Eliasz i Henoch, aby walczyć z Antychrystem”. Słyszycie, przyjaciele? To jasne proroctwo, które zostało objawione również przez innych starców. Tak powiedział święty Gurij Czezłow: „Eliasz przyjdzie, pomóż mu”. Święty Serafin z Sarowa napisał, że Antychryst narodzi się w Rosji, a Rosjanin taki jak Symeon, Odbiorca Boga, przetrwa, przeklinając tę ​​bestię-Antychrysta.

Ty i ja mamy wiele wskazówek, a są one dane po to, abym, gdy ta tajemnica zostanie ujawniona, miał coś do zacytowania, aby udowodnić jej prawdziwość. Rozumiesz? Proroctwa o Królu i Eliaszu są również takie same, ponieważ mówią o jednym ocalonym, a nie o dwóch. Rozumiesz? Jako człowiek wierzący, Dostojewski ma wiele poruszających słów o naszym Zbawicielu Jezusie Chrystusie, które przenikają do głębi. Wydawał się być osobą, o której można powiedzieć, że była człowiekiem przenikliwym, uświęconym przez Ducha Świętego, z wiedzą w sercu o ludziach, Bogu i wrogu. Proszę o waszą modlitwę za tego człowieka Bożego.

            No więc, przyjaciele, wyjaśnię wam trochę więcej o Przysiędze Soboru Ziemskiego. Po tym, jak napisałem wam o Dostojewskim, tak bardzo pochłonęły mnie jego myśli, że zapomniałem nawet, gdzie jestem. Zatem, moi drodzy, jeśli Bóg ukrył tajemnicę dla rozwiązania i zrozumienia, to nie ma sensu się kłócić, przytaczając jednego świętego po drugim jako przykłady schizm.

A oto, co wam wyjaśnię. Proroctwa jasno mówią, że to poprzez cara Bóg położy kres wszelkim schizmom – to znaczy, że On zapewni uzasadnienie ich końca, On wskaże cel zjednoczenia w Bogu, On potępi wszystkich: staroobrzędowców, „Patriarchat Moskiewski”, Rosyjską Cerkiew Prawosławną za Granicą i tak dalej. Innymi słowy, przed Bogiem każdy był trochę w błędzie.

Ale oto kolejna tajemnica dla was. Weźcie Chrystusa Boga za przykład. W chwili przyjścia Zbawiciela, rządzące kapłaństwo – faryzeusze – stało się dziećmi diabła. Bo tak bardzo się zepsuli. Ale Chrystus przyszedł właśnie do synagogi. A potem, gdy ich miara, faryzeusze, osiągnęła swój kres, sam Bóg ich wyklął i pozostawił ich dom – to znaczy synagogę – pustym. Ale Chrystus przyszedł właśnie do miejsca, gdzie zachowana była sukcesja, rozumiecie? I to właśnie jest powiedziane w Ewangelii przy studni Samarytanki: że zbawienie od Żydów, czyli Chrystus, Mesjasz, musi wypełnić proroctwo i przyjść właśnie do nich, rozumiecie? Mimo że tak bardzo się zepsuli, że stali się dziećmi diabła. Tak samo jest i tutaj, przyjaciele. Chociaż doszło do wielu schizm i podziałów, ostatni car został ochrzczony właśnie w moskiewskim „Patriarchacie”. Ma to na celu zachowanie i wypełnienie proroctw i sukcesji. A potem, na podobieństwo Zbawiciela, zwołaliśmy sobory i potępiliśmy tych nowych faryzejskich duchownych z „Parlamentu” za jednoczenie się w równości religii nawet z Żydami – haniebnych! Czy rozumiecie, co to znaczy, przyjaciele? Pan, za pośrednictwem starców i spowiedników, przedłuża czas i nie pozostawia moskiewskiego „Patriarchatu” bez Łaski aż do przyjścia ostatniego cara. Ma to na celu zachowanie lokalności Cerkwi rosyjskiej, choć nie oznacza to, że ten „Parlament” miał rację we wszystkich schizmach. Nie, zarówno Boska Opatrzność, jak i tajemnica bezprawia działają w ludziach. Dlatego teraz, za pośrednictwem Białego Cara, objawia się prawda zarówno o Boskiej Opatrzności, jak i o tajemnicy bezprawia. Ta tajemnica bezprawia wielokrotnie oddziela wszystkich wierzących od Boga i stopniowo, niczym cień, wypełnia wszystko, rozumiecie? I właśnie tej integralności wielu nie rozumiało. Ale teraz nadszedł czas, by w pełni odpłacić tym nowym faryzeuszom za łzy staroobrzędowców, Rosyjskiej Cerkwi Zagranicznej i mieszkańców katakumb w Rosji, którzy zostali zabici i torturowani w więziennym zesłaniu. Święte Objawienie Jana Teologa mówi nam: „Odpłaćcie jej więcej, niż ona wam wyrządziła”. Odpłacimy więc tej nierządnicy – ​​moskiewskiemu „patriarchatowi”, tym przeklętym ekumenistom.

A teraz o tajemnicy cudownej Bożej Opatrzności nad nami. Wyjaśniłem wam już, że przysięga Soboru Ziemskiego z 1613 roku, że dochowamy wierności pomazańcowi z rodu Romanowów aż do Drugiego Przyjścia, jest przysięgą brzemienną w skutki, przysięgą złożoną aż do ostatniego Białego Cara, czyli proroka Eliasza. I została przypieczętowana znakiem krzyża dwupalczastego. I to jest fakt! A jeśli ta przysięga zawiera w sobie tak brzemienną w skutki biblijną Opatrzność, to jesteśmy po prostu zobowiązani ją przywrócić.

Chciałbym teraz wyjaśnić pewne sytuacje, które pojawiły się wśród wierzących: jeśli chodzi o Świętą Paschę – w przeszłości ludzie obchodzili Świętą Paschę w różnym czasie: niektórzy obchodzili ją w tym samym czasie co Żydzi, a inni nie. Później zwołano Święte Sobory, które ustaliły, jak i kiedy Świętą Paschę należy właściwie obchodzić. Św. Jan Chryzostom również dobrze to wyjaśnia. Mówię o tym, ponieważ niektórzy wierzący byli podzieleni w rozumieniu obrzędu i kościelnych obliczeń dotyczących Wielkanocy. I tak rzeczywiście było. Następnie, decyzją soboru, wszystko zostało uporządkowane. Dokładnie tak samo było ze znakiem krzyża: niektórzy żegnali się jednym palcem, ale potem, po Soborze Chalcedońskim, który jasno wyjaśnił Dwie Natury w Chrystusie, zalegalizowano nawet znak krzyża dwoma palcami i po raz pierwszy, na Soborze Stogławskim, za czasów Iwana Groźnego, prawnie uregulowano w Kościele, jak dokładnie należy się żegnać. Rozumiecie? To znaczy z dwoma palcami, wskazując, że to właśnie jest Błogosławieństwo Chrystusa. I nigdzie nie jest wskazane, że Ruś przyjęła znak krzyża trzema palcami podczas Chrztu. Nie, ale właśnie znak dwóch palców! Później, w niektórych częściach Kościołów Lokalnych, przyjęto znak trzech palców, który również, w istocie, poprawnie głosił zarówno Trójcę Świętą, jak i Dwie Natury w Chrystusie. Ale jest jedna różnica: teraz znak krzyża trzema palcami zaczął oznaczać Obraz Trójcy Świętej, chociaż to tylko Syn Boży został ukrzyżowany na krzyżu, a konkretnie Jego ludzka natura, a nie w ogóle Trójca Święta. Rozumiesz?

            Chciałem jednak zwrócić uwagę na coś jeszcze. To pytanie o znak krzyża jest bardzo proste. Oba znaki, w istocie, objaśniają zarówno Trójcę Świętą, jak i Zbawiciela, który miał dwie natury – to znaczy, Syn Boży stał się człowiekiem dla naszego zbawienia. Oczywiście jestem przekonany, że znak dwóch palców dokładniej i precyzyjniej oddaje istotę Znaku Krzyża, i już wam to wyjaśniłem. A co najważniejsze, przysięga wierności biblijnemu, zachowanemu Pomazańcowi z 1613 roku ma charakter opatrznościowy, a ci, którzy pragną zbawienia, muszą odnowić przysięgę. To proste, przyjaciele.

            Jest jeszcze jeden bardzo interesujący fakt: sobór zwołany za Iwana Groźnego podkreślił, wyjaśnił, objaśnił i narzucił przysięgę, że znak krzyża dwoma palcami pochodzi od Boga i że znaku tego nie można zmienić. Pozwólcie, że wyjaśnię, że do tego momentu żadna decyzja soborowa Kościoła lokalnego, zwłaszcza za czasów cara walczącego z Żydami, nie określiła na żadnym soborze prawidłowego sposobu żegnania się, ani jak dokładnie składać palce, rozumiecie? To był pierwszy sobór zwołany za cara prawosławnego, na którym to wyjaśniono.

Co więcej, na podstawie tego Stogława przyjęto Przysięgę Soboru Ziemskiego z 1613 roku. To właśnie zgodnie z kartą tego Stogława Przysięga została złożona znakiem krzyża na dwóch palcach. Dziś istnieją spory. Niektórzy twierdzą, że na początku żegnali się jednym palcem, inni trzema, a jeszcze inni dwoma, tłumacząc, że nawet nasze ikony świadczą o znaku krzyża na dwóch palcach. Trzeba to zrozumieć, moi drodzy, na przykładzie obchodów Wielkanocy: jedni tak, inni inaczej. To znaczy, był czas i istniały różnice w obrzędach. Chociaż wszyscy wierzyli w Chrystusa, należy to również rozumieć ze znakiem krzyża: jedni żegnali się tak, inni nawet jednym palcem. Ale kiedy sobory powszechne zebrały się, aby rozstrzygnąć takie nieporozumienia, a nawet herezje, nasi święci uporządkowali wszystko. I jeśli to zrozumiemy, to nie będzie potrzeby wyzywania się, rozumiecie?

Objawiono nam zasadniczo proroczą Przysięgę z 1613 roku. Wyraźnie napisane wyjaśnienie Stogława (Stogława) brzmi, że nasz Święty Car Groźny i starożytny Sobór ochrzcili się znakiem krzyża z dwoma palcami. I zostało to zalegalizowane w Rosji przez Sobór jeszcze przed znakiem krzyża z trzema palcami . I to, przyjaciele, jest faktem! Zatem, jeśli tajemnica Przysięgi wierności Bogu i ostatniemu biblijnemu carowi z 1613 roku została złożona zgodnie ze statutem Stogława i opieczętowana Sztandarem z dwoma palcami, to jesteśmy po prostu zobowiązani ją przywrócić. To ci, którzy pragną pozostać wierni Przysiędze, rozumiecie? To proste wyjaśnienie, zrozumiałe nawet dla prostaczków. Ten Stogław, za cara Iwana Groźnego, wyjaśnia nawet, dlaczego to oni, nasi ojcowie, spisali to wyjaśnienie i narzucili Przysięgę tym, którzy chcieli ją zmienić. Rozumiecie? Wyjaśnia, że ​​spory wybuchły wokół Chrztu, a Bóg jasno i ogniem zaświadczył o prawdziwości znaku krzyża dwoma palcami. A ponieważ car, jako ojciec, troszczył się o lud, aby nie zbłądził ani nie rozbił się, jasno to zarządzili na Soborze, a także narzucili Przysięgę. Car przewidział podział, dlatego pospieszył ze zwołaniem Soboru. Rozumiecie, przyjaciele? A teraz, w istocie, okazuje się, że wypełniając Przysięgę z 1613 roku, wypełniamy Przysięgę Stogława. Czy widzicie, jakie to cudowne?

Oto prosty wniosek, który wielu może zrozumieć; zobacz przykłady. Lojalność wobec Stoglava to lojalność wobec Przysięgi z 1613 roku, która z kolei jest przysięgą złożoną ostatniemu biblijnemu Królowi, Prorokowi Eliaszowi. Przysięga złożona Eliaszowi chroni przed „bestią” i jej przeklętym znamieniem. Wynika z tego, że ci, którzy zostali zapieczętowani świętą mirrą, opisaną w Księdze Objawienia, to ci, którzy zachowają i zrozumieją Przysięgę z 1613 roku. Ten Stoglav i Przysięga przygotowały nas do zapieczętowania Duchem Świętym. Oto cudowna tajemnica, przyjaciele! Bez faktu, że ostatnim Królem jest Prorok Eliasz, wszystko traci sens. Stoglav, Przysięga wierności ostatniemu Królowi i zapieczętowanie, ponieważ to Eliasz dokona tego zapieczętowania. Bez właściwego zrozumienia, kim jest ostatni Król, ludzie będą żyć wbrew objawieniu Apokalipsy. A to oznacza potępienie i ekskomunikę od Trójcy Świętej! Tak po prostu: Przysięga świadczy o Królu, a Król świadczy o Przysiędze!

Dlaczego ludzie muszą być wierni Przysiędze z 1613 roku, aby być zbawionymi w Bogu? Ponieważ ta Przysięga jest przysięgą wierności ostatniemu obiecanemu biblijnemu Królowi, przysięgą wierności Bożej Opatrzności, przysięgą wierności proroctwom. A bez Króla nie ma Eliasza i Henocha, a bez nich nie ma zapieczętowanych. Bez wierności ostatniemu Królowi wszyscy padną ofiarą przekleństwa „bestii”!

Zatem, przyjaciele, po raz kolejny starałem się wyjaśnić wam całą sytuację bardziej szczegółowo, aby żadne „wilki” nie wpędziły was w ruinę przez zamieszanie! Nawet nasz Sobór Ziemski odbył się z błogosławieństwem cara Iwana Groźnego, który w czasie wojny domowej zapisał swojemu ostatniemu potomkowi zwołanie Soboru Ziemskiego , przywracając honor Przysiędze i Stogławowi. Przywrócimy jedność z carem Iwanem Groźnym i wszystkimi naszymi świętymi przodkami. I ta radość jest w naszych sercach.

Ratujcie się, moi wierni przyjaciele! Niech Bóg was błogosławi!

24 grudnia 2025 Suwerenny Zosima