Duch Święty jest moim Przewodnikiem. Część 30 – „Mądrość”

Orędzie proroka Eliasza, suwerennego patriarchy Zosimy

Rosyjski Kościół Prawosławny Imperium Carskiego
Wiadomość od Suwerennego Patriarchy Zosimy
Duch Święty jest moim Przewodnikiem! Część 30
Mądrość

Boże błogosław!

            Moi drodzy przyjaciele, składam wam gratulacje z okazji Narodzenia Chrystusa, tego jasnego święta dla całej ludzkości, gdyż Syn Boży i Pan Jezus Chrystus narodził się na świecie dla naszego zbawienia. Nasz Zbawiciel przyszedł, aby ci, którzy Go przyjmą, odzyskali wzrok, aby mogli ujrzeć Boga nawet oczami umysłu i serca. Dlatego w to jasne święto pragnę z wami porozmawiać o widzeniu intelektualnym, które otwiera zdolność widzenia Stwórcy! Tak było ze Świętą Wielką Męczennicą Barbarą, która uwięziona w wieży, mogła ujrzeć Boga, Stwórcę, swoimi intelektualnymi oczami poprzez stworzenie tego świata, to znaczy poprzez naturę. Święta Barbara ujrzała Łaskę Ducha Świętego poprzez uświęcony umysł. Przed Upadkiem Adam i Ewa mogli wyraźnie widzieć Pana umysłem i sercem, ale po Upadku umysł uległ zepsuciu i przybrał różne formy, o których teraz chcę z wami porozmawiać.

            Ludzkie myśli zależą od każdego rodzaju umysłu. I to jest bardzo ważne, ponieważ proces myślowy ma charakter duchowy. Nasz stan duchowy zależy od naszych myśli.

Święci Ojcowie Prawosławia nauczają: istnieje instynktowny typ umysłu i logiczny, naukowy typ – mądrość współczesności. Te dwa typy są grzeszne. W tych stanach człowiek również ma wrodzone, grzeszne myśli. Istnieje jednak trzeci typ umysłu. Jest on najbardziej zbawczy i życzliwy. To zdolność widzenia Boga. Z tego stanu pochodzi błogość, cisza myśli, pokój, radość i szczęście w Duchu Świętym. Zdolność widzenia Boga umysłem nasi święci nazwali mądrością.

            Wyjaśnię wam w praktyce, jak to osiągnąć, bo w prawosławiu, moi drodzy, wszystko jest proste. Ci, którzy nie wiedzą i próbują być mądrzy, komplikują sprawy. Ale ci, którzy doświadczają życia duchowego, potrafią to wyjaśnić w prosty sposób.

Pozwólcie, że podam kilka przykładów. W Ewangelii Świętej Chrystus mówi, że Ojciec Niebieski szuka dzieci, które modlą się w duchu i prawdzie. A jeśli takie dzieci podobają się Bogu, to znaczy, że diabeł szuka tych, którzy są jego przeciwieństwem. Jak to rozumieć? Pozwólcie, że wyjaśnię.

Na przykład osoba, która popełnia grzech, nie tylko myśli o rzeczy grzesznej , ale także zapala się uczuciem grzechu. Na przykład osoba zazdrosna nie tylko myśli z zazdrością, ale także nienawidzi swojego bliźniego z uczuciem nienawiści, wierząc, że to właśnie jego bliźni jest winny wszystkich jej niepowodzeń. Czy rozumiesz? Rozpustnik nie tylko myśli o seksie, ale także zapala się namiętnością w swoim sercu. Chciwy pieniędzy nie tylko myśli o swoim bogactwie, ale także ma jakąś nadzieję na finanse i to fałszywie uspokaja jego serce. Czy rozumiesz? Oznacza to, że ten, kto popełnia grzech, nie tylko myśli o grzechu, ale także łączy się z uczuciem namiętności. I to właśnie uczucie szczerej namiętności daje siłę planowi.

Ustaliliśmy zatem, że diabeł faworyzuje tych, którzy łączą umysł z namiętnymi uczuciami serca. Tacy ludzie są całkowicie uwięzieni przez „bestię”. Ponieważ wszyscy jesteśmy grzeszni, celowo wyjaśniłem wam grzeszny związek umysłu z uczuciami serca , ponieważ ludziom łatwiej jest to zrozumieć poprzez własne grzeszne doświadczenia.

Ale dlaczego ci to wyjaśniłem? Po pierwsze , abyś nigdy nie łączył się z grzesznymi uczuciami. To jest straszne i destrukcyjne. Po drugie , poprzez ten przykład chcę ci wyjaśnić, jak właściwie zadowolić naszego Boga. Święci nauczają, że modlitwa to wzniesienie umysłu i serca ku Bogu. Widzisz, nie tylko umysłu, ale i serca. A jeśli wróg niszczy nas poprzez nasz umysł i namiętne uczucia, to możemy zostać zbawieni, kierując zarówno nasz umysł, jak i serce – czyli nasze uczucia – ku Bogu. Czy widzisz, jakie to wszystko proste?

Na przykład, jeśli ktoś modli się w kościele, ale w myślach rąbie drewno lub sadzi ziemniaki, to jego modlitwa jest grzechem i nie modli się, lecz okłamuje Boga. Modlitwa w duchu i prawdzie to modlitwa do Boga i odczuwanie Jego, Boga. Taka modlitwa przyciąga Ducha Bożego i pociesza, oczyszcza, przynosi radość i uspokaja myśli. Na początku trzeba się zmusić i zmusić do modlitwy, zwracając się do Boga z uczuciem serca – to znaczy szczerze, gromadząc wszystkie swoje uczucia w słowach modlitwy. A kiedy człowiek otrzymuje odpowiedzi od Boga w dobrych uczuciach Ducha Świętego, nie będzie już chciał modlić się bez tych jasnych uczuć. Czy rozumiecie? Dążcie do tego, moi przyjaciele, a będziecie szczęśliwi. Wtedy ujrzycie Boga umysłem i sercem, a dzięki temu zostaniecie uwolnieni od dwóch pierwszych skażonych typów umysłu: instynktów namiętności i logicznego myślenia osoby trwającej w wierze. Czy rozumiecie? Te dwa rodzaje grzesznego umysłu i myśli można uwolnić jedynie poprzez szczerą modlitwę do Boga, jedynie poprzez uczucie Ducha Świętego. Dlatego starsi zwykli pytać się nawzajem, gdy się spotykali: „Jak idzie wam modlitwa?”. To jest bowiem najważniejsze. Jeśli ktoś studiuje wszystkie księgi kościelne, a nawet zna na pamięć wszystkie prawa i całą Biblię, ale nie wie, jak się modlić, jest w demonicznym złudzeniu. Pragnie bowiem czegoś się dowiedzieć lub coś zmienić bez uczucia Ducha Świętego.

Pamiętajcie, przyjaciele, umiejętność modlitwy jest darem i zwierciadłem duszy. Tylko bowiem uczucie Łaski, które przychodzi po modlitwie, oczyszcza serce i łączy je z Bogiem. Każdy, kto nazywa siebie wierzącym, ale nie umie się modlić, jest fałszywym wierzącym, niech więc nikt nie da się zwieść. Lecz wam, moi drodzy, dano wiedzę o tych tajemnicach, bo to słowo was oświeci i nauczy, upokorzy i obdarzy dobrą wiedzą. A jeśli sam Pan natchnie mnie do napisania tego słowa do was, to oczywiście was ono pocieszy. Najważniejsze to nie łudzić się, nie mieć o sobie zbyt wysokiego mniemania. Bądźcie pokorni i skromni, a Bóg was pocieszy. Właściwe zrozumienie modlitwy w duchu i prawdzie pomoże i skoryguje nasze myśli. Modlitwa to wielki dar. Poprzez modlitwę można dostrzec wiele rzeczy, nawet samego Boga. Można rozeznać, kto jest prawdziwym wierzącym, a kto nie. Modlitwa to wgląd, który Pan dał swoim dzieciom. To komunikacja dzieci z Ojcem Niebieskim przez Syna w Duchu Świętym. Poprzez modlitwę cała Trójca Święta odpowiada nam, jak powiedział Syn Boży: „Przyjdźmy i zamieszkajmy w sercach ludzi”. Dzieci, zdobywajcie modlitwę do Boga, poświęćcie całą swoją energię na zdobycie tego daru, a będziecie szczęśliwi. Ratujcie się i pamiętajcie, mądrość to Królestwo Niebieskie w nas. Z Bogiem!

Władca Zosima. 12 stycznia 26.