Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία της Τσαρικής Αυτοκρατορίας.
Πνευματική συνομιλία με τον Κυρίαρχο Ζωσιμά.
Εμπιστεύσου τον Θεό.
Ερώτηση : Τι χρειάζεται για να έρθει το Βάπτισμα του Πυρός; Αν δεν έρθει, θα είναι αδύνατη η σωτηρία και η δοκιμασία; Πώς μπορεί να έρθει και πώς μπορεί να επιτευχθεί;
Απάντηση: Το θέμα είναι, αγαπητοί μου φίλοι, ότι πρέπει να καταλάβουμε ότι κάθε άνθρωπος στέκεται στο δικό του επίπεδο ενώπιον του Κυρίου Θεού. Και αυτό το μέτρο επηρεάζει κάθε άνθρωπο διαφορετικά. Υπάρχουν, για παράδειγμα, εκείνοι οι άγιοι άνθρωποι που ζουν έτσι. Εδώ υφίστανται το υψηλότερο μέτρο του Βαπτίσματος από τέτοια φωτιά, όταν οι δαίμονες αρχίζουν να τους βασανίζουν τόσο έντονα . Υπάρχουν άνθρωποι που βασανίζονται σοβαρά στις καρδιές τους από δαίμονες, και μετά έρχεται η παρηγοριά, μετά η δαιμονική φωτιά τους βασανίζει ξανά, και μετά πάλι μεγάλη παρηγοριά . Ο Κύριος φέρνει τέτοιους ανθρώπους σε τέτοια κατάσταση που υφίστανται Βάπτισμα με φωτιά - δηλαδή, τόσο μεγάλο πόνο - και είναι ήδη ηρεμημένοι στη Χάρη, όπως ο Πατέρας Σεραφείμ του Σάρωφ. Περπατούν και λένε με χαρά, κάθε φορά που συναντούν κάποιον, "Χριστός ανέστη, χαρά μου!". Δηλαδή, τα νεύρα αυτών των ανθρώπων είναι ήδη τόσο ήρεμα, και ο Κύριος τους καλύπτει ήδη με χάρη. Τέτοιοι άνθρωποι πεθαίνουν. μπαίνουν αμέσως στη Βασιλεία των Ουρανών! Δεν υφίστανται καμία δοκιμασία... Αυτό είναι το πρώτο πράγμα.
Υπάρχουν άνθρωποι που βρίσκονται σε διαφορετικό επίπεδο: καίγονται από πάθη, βασανίζονται από αυτά. Αυτό είναι επίσης αβάσταχτο μαρτύριο, ένα σκληρό μαρτύριο του δικού του είδους! Τέτοιοι άνθρωποι, ανάλογα με το στάδιο, πεθαίνουν... Αν ο Κύριος επιθυμεί σαφώς να ελεήσει έναν άνθρωπο, τότε ένας τέτοιος άνθρωπος σίγουρα θα κοινωνήσει, θα βρει ειρήνη και θα πεθάνει. Υπάρχει μια περίοδος που ο Κύριος τιμωρεί έναν άνθρωπο, και ο άνθρωπος βασανίζεται, υποφέρει από έλλειψη χάριτος. Και μετά υπάρχει μια περίοδος που ο Κύριος παρηγορεί έναν άνθρωπο. Και έτσι ο Ελεήμων Ουράνιος Πατέρας αρχίζει να παίρνει έναν άνθρωπο κοντά Του ακριβώς σε αυτή τη δεύτερη περίοδο, όταν παρηγορεί. Τους δίνει Κοινωνία, και ούτω καθεξής, και τους ηρεμεί λίγο, και ο άνθρωπος αναχωρεί για τον Θεό μας. Δηλαδή, πρέπει να λάβουμε υπόψη τη στιγμή που ένας άνθρωπος πεθαίνει. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για να καταλάβουμε ποια θα είναι η μοίρα του στον επόμενο κόσμο. Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό σημείο. Και ο Ουράνιος Πατέρας είναι Στοργικός και Γενναιόδωρος. Πάντα προσπαθεί να οδηγήσει έναν άνθρωπο σε αυτή τη δεύτερη περίοδο.
Και υπάρχουν εκείνοι, ας πούμε, που παραλαμβάνονται από τον Κύριο κατά την αρχική περίοδο, όταν προκύπτουν πειρασμοί. Αυτό είναι πολύ σημαντικό! Επομένως, ο θάνατος αποκαλύπτει τόσα πολλά... Πρέπει να εμπιστευόμαστε τον Κύριο ότι δεν θα μας εγκαταλείψει. Επιπλέον, προσπαθούμε να ευχαριστήσουμε τον Θεό, να Τον ομολογήσουμε σε μια εποχή που οι Εβραίοι μας αποκαλούν με τέτοια ονόματα! Όταν τέτοιος οικουμενισμός, πλουραλισμός και τα παρόμοια είναι ανεξέλεγκτα... Προσπαθούμε να προστατεύσουμε τον Γλυκύτατο Σωτήρα μας. Επομένως, προσπαθήστε να ζήσετε με Πίστη! Η ζωντανή Πίστη είναι το κλειδί για τη Βασιλεία των Ουρανών! Ο Κύριος αγαπά όταν οι άνθρωποι Τον εμπιστεύονται. Και ακόμα κι αν οι αμαρτίες μας είναι τόσο κατακόκκινες, ο Κύριος λέει: «Θα τις κάνω λευκές σαν το χιόνι, σαν το μαλλί».
Ανάλογα με το επίπεδο που βρίσκεται κάποιος ενώπιον του Θεού, υπάρχει κάποιος που, ας πούμε, δεν ξέρει καν τι είναι το Βάπτισμα με το πυρ για το οποίο μιλάω.
Επομένως, Μητέρα, πρέπει να καταλαβαίνεις ξεκάθαρα πού σε καλούν, πού σε οδηγεί ο Κύριος! Και, πώς να το πω, μην ανησυχείς για το τι δεν θα σου επιτρέψει ο Κύριος να κάνεις, για παράδειγμα... Αλλά να ανησυχείς για το να ζητάς από τον Κύριο, όπως διαβάζουμε στη Λιτανεία, να μας χαρίσει ο Κύριος μια ειρηνική ανάπαυση. Να μπορέσουμε να αναχωρήσουμε από αυτόν τον κόσμο στη δεύτερη περίοδο, με τη χάρη του Θεού... Ζήτα από τον Κύριο, ικέτευσέ Τον, και ο Κύριος θα στο δώσει.
Ερώτηση : Πώς μπορεί μια τεμπέλα μοναχή να γίνει ραντίβα; Για παράδειγμα, βλέπετε ανθρώπους να παραλείπουν λειτουργίες και να θρηνούν. Αλλά μερικές φορές η συνείδησή μου δεν με ενοχλεί καν, ξέρετε; Παρακαλώ πείτε μου για την αξία του μοναχισμού.
Πώς μπορεί μια νωθρή μοναχή να κατανοήσει την αξία του μοναχισμού; Πώς μπορούμε να αφυπνίσουμε στους ανθρώπους τη δίψα για την εκπλήρωση των μοναστικών όρκων και για τον μοναχισμό γενικότερα;
Απάντηση: Πρέπει να προσευχόμαστε στον Κύριο μέσω του Αγίου Πνεύματος, ώστε να μας χαρίσει τη δίψα μας. Άλλωστε, ο Κύριος λέει: «Μακάριοι όσοι διψούν για δικαιοσύνη, γιατί αυτοί θα χορταστούν». Ο Κύριος καταλαβαίνει ότι όταν η αίρεση δεν προκαλεί χάος στον κόσμο, υπάρχει περισσότερη Χάρη στον κόσμο, και οι απαιτήσεις του Κυρίου από εμάς είναι μεγαλύτερες... Και έχουμε ήδη μια γεύση για το πώς πρέπει να είναι τα πράγματα, πώς πρέπει να είναι. Όταν κάποιος γίνεται μοναχός, διψάει ακόμη και πριν γίνει μοναχός... Και νιώθει εν Αγίω Πνεύματι ότι αυτό είναι μεγάλη χαρά! Δηλαδή, βλέπει έναν μοναχό εν Αγίω Πνεύματι και χαίρεται, και νιώθει ότι διψάει για αυτό! Είναι αδύνατο να εξηγηθεί... Και μια προσευχή προς τον Θεό βγαίνει, και αμέσως ο Κύριος ακούει και δίνει δάκρυα, και χαρά για αυτό... Και δεν μπορείς να σκεφτείς τίποτα άλλο, και διψάς για αυτό! Και αυτή η δίψα προέρχεται από την καρδιά... Έτσι ο Κύριος μου έδωσε δίψα για μοναχισμό... Απλώς δίψασα για αυτό!
Αλλά όταν, ας πούμε, μια αίρεση κατέρχεται στον κόσμο τόσο έντονα, τέτοιο σκοτάδι που ακόμη και «ο ήλιος σκοτεινιάζει», όπως λέει το Βιβλίο της Αποκάλυψης, τότε ο Κύριος βλέπει τα πράγματα λίγο διαφορετικά, έχει διαφορετικές απαιτήσεις. Επειδή οι άνθρωποι βρίσκονται σε διαφορετική κατάσταση. Ένας άνθρωπος χρειάζεται να βιώσει κάτι, να υπομείνει κάποιο μαρτύριο, και ξαφνικά - και μια δίψα ξυπνάει... Απλά χρειάζεται να επιβιώσεις μέχρι εκείνη τη στιγμή, και όλα θα πάνε καλά!
Ερώτηση : Τι θα συμβεί στους συγγενείς μας που πιστεύουν στον Θεό αλλά δεν πηγαίνουν στην εκκλησία αυτή τη στιγμή; Και λόγω κάποιων σκέψεων, δεν μπορούν να δώσουν τον Όρκο, να τον υπογράψουν και να έρθουν εδώ επειδή δεν εμπιστεύονται τον εαυτό τους... Υπάρχει κάποιος τρόπος να τους βοηθήσουμε;
Απάντηση : Πρώτον, είναι απολύτως απαραίτητο όσοι βρίσκονται σε μια τέτοια κατάσταση να προσπαθήσουν οι ίδιοι να θρηνήσουν γι' αυτήν. Πρέπει να τη θρηνήσουν, να υποφέρουν γι' αυτήν και να ζητήσουν από τον Κύριο να τους βοηθήσει να βρουν την αληθινή οδό. Αν όλα αυτά είναι αληθινά, τότε η προσευχή για ένα τέτοιο άτομο θα είναι πολύ ωφέλιμη!
Δηλαδή, ας συνεργαστούν τέτοιοι άνθρωποι, και από τις δύο πλευρές, για να δώσουν ελεημοσύνη κάπου, για να προσπαθήσουν κάπου... Ώστε να είναι έτοιμοι να εργαστούν για τον Κύριο προς αυτή την κατεύθυνση! Για να θρέψουν τους φτωχούς κάπου, για να κάνουν κάτι άλλο κάπου αλλού. Δηλαδή, για χάρη του Χριστού, για να προσπαθήσουν να κάνουν κάτι... Και τότε ο Κύριος, που γνωρίζει τα πεπρωμένα, σίγουρα θα οδηγήσει τον άνθρωπο!
Αλλά αν κάποιος δεν θλίβεται για αυτό, δεν τον νοιάζει, δεν μπορεί να πάει στην Εκκλησία, δεν μπορεί να βρει το σωστό μονοπάτι προς τον Κύριο... Ο Κύριος το βλέπει αυτό και δεν θα του κάνει δεκτή την προσευχή. Αν, για παράδειγμα, προσευχόσασταν έντονα αυτή τη στιγμή για κάποιον που δεν έχει οδυνηρή εμπειρία εύρεσης του σωστού μονοπατιού, και προσευχόσασταν έντονα για αυτό το άτομο, ο Κύριος θα του επέτρεπε διάφορες θλίψεις, και ίσως μάλιστα να μπορούσε να τις αποφύγει.
Κάποιος πλησίασε τον πατέρα Νικολάι Γκουριάνοφ περίπου εκείνη τη στιγμή, όταν ο γιος ενός ιερέα προσευχόταν για τους γονείς του, οι οποίοι είτε είχαν κάποιο ατύχημα είτε είχαν κάποιο άλλο περιστατικό. Ο πατέρας Νικολάι Γκουριάνοφ του είπε να μην προσεύχεται τόσο σκληρά, γιατί ο Κύριος ακούει τον ιερέα και αρχίζει να τον νουθετεί. Οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν ακόμη πιο πικραμένοι ενάντια στον Θεό, ακόμη πιο βλάσφημοι ! Επομένως, πρέπει να υπάρχει ενσυναίσθηση και από τις δύο πλευρές... Ο Θεός να σας ευλογεί!
Ερώτηση: Μια ερώτηση σχετικά με τον πνευματικό πόνο—κάθε αμαρτία πρέπει να φέρνει πόνο... Και λέτε στις Επιστολές σας ότι διαφορετικές αμαρτίες φέρνουν διαφορετικό πόνο. Δηλαδή, ένα άτομο διαπράττει μια αμαρτία...
Υπάρχει κάποιος τρόπος να αναγνωρίσουμε αυτόν τον πόνο; Έρχεται σε διαφορετικές μορφές, σωστά; Και τι γίνεται αν ο πόνος εξαφανιστεί; Λέτε ότι όταν υπάρχει αυτός ο πόνος, ένα άτομο αναρρώνει. Αλλά όταν εξαφανιστεί, συμβαίνει το αντίθετο;
Απάντηση : Πρέπει να καταλάβουμε τον λόγο. Επειδή ο Κύριος αγαπά τους ανθρώπους. Και Αυτός, για παράδειγμα, δεν επιτρέπει στους ανθρώπους να υποφέρουν συνεχώς. Δηλαδή, περιοδικά, θα επιτρέπει αυτόν τον πόνο και θα παρακολουθεί. Τι πρέπει να κάνουμε όταν αυτός ο πόνος επιτρέπεται για αμαρτίες; Εκείνη τη στιγμή, πρέπει ιδιαίτερα να αφήσουμε τα πάντα στην άκρη και να προσπαθήσουμε να φέρουμε το νου στην καρδιά. Επειδή στον πόνο και στη χαρά, ο άνθρωπος έχει την καλύτερη ευκαιρία να εισχωρήσει στην καρδιά με το νου! Ακριβώς στον πόνο, επειδή ο πόνος προσελκύει το νου και στη χαρά.
Αν, για παράδειγμα, ο Κύριος επιτρέψει σε ένα άτομο να υποφέρει για μια ορισμένη περίοδο, ας πούμε, δύο ημέρες, τότε πρέπει κανείς να τα αφήσει όλα στην άκρη και να προσπαθήσει με όλο του το νου να στραφεί στον Κύριο και να απαγγείλει μια προσευχή μετάνοιας. Μόνο μια προσευχή μετάνοιας! «Θεέ μου, ελέησέ με, τον αμαρτωλό. Κύριε, μη με επιπλήξεις με την οργή Σου, ούτε με την οργή Σου να με τιμωρήσεις». Και να αναστενάζει συνεχώς, να αναστενάζει κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου! Αν κάποιος ακούσει τι λέω, θα νιώσει συγχώρεση από τον Κύριο στην καρδιά του. Και θα προσεγγίσει γρήγορα τον Κύριο με προσευχή καρδιάς...
Δεν είναι πάντα, ας πούμε, κακό σημάδι ότι ο πόνος υποχωρεί. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να καταλάβουμε. Δεύτερον, είναι επίσης κακό σημάδι όταν ο πόνος εξαφανίζεται. Αν, για παράδειγμα, ο πόνος έρθει και δεν έχετε δουλέψει αρκετά σκληρά γι' αυτόν, δεν έχετε πει αρκετές προσευχές μετάνοιας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τότε δεν θα νιώσετε καμία ανακούφιση. Αν δεν νιώσετε καμία ανακούφιση, ο πόνος υποχωρεί, αλλά εξακολουθείτε να νιώθετε άσχημα, τότε ναι, δεν έχετε δουλέψει αρκετά σκληρά από αυτή την άποψη. Και ο Κύριος καταλαβαίνει ήδη ότι αυτός ο πόνος δεν μπορεί να μείνει στην τύχη του, γιατί θα οδηγήσει μόνο στην καταδίκη. Επομένως, εδώ, Κύριέ μου, πρέπει να προσεγγίσουμε κάθε ζήτημα ξεχωριστά με πνευματική καθοδήγηση... Σώσε μας, Κύριε!
Ερώτηση: Χριστός Ανέστη, Τσάρε-Πάτερ! Αμαρτωλή μοναχή Κυπριανή. Δεν έχω κάποια ερώτηση αυτή τη στιγμή, απλώς θέλω να σας ευχαριστήσω για τη ζωντανή σας φροντίδα, για τα κηρύγματά σας. Για μένα, αυτό είναι ένα πνευματικό μαργαριτάρι... Μερικές φορές δεν υπάρχει απάντηση σε μια ερώτηση, κανείς δεν μπορεί να δώσει απάντηση, αλλά μέσα από τα κηρύγματά σας η απάντηση έρχεται πάντα... Σας ευχαριστώ! Ευχαριστώ τον Κύριο για τα πάντα!
Απάντηση: Είθε ο Κύριος να με σώσει, αγαπητοί μου! Είθε ο Κύριος να με σώσει! Καθώς μιλάω, νιώθω το Άγιο Πνεύμα στην καρδιά μου! Εγώ, ένας αμαρτωλός, προσευχήθηκα πριν από αυτή τη συζήτηση, ρωτώντας: «Άγιο Πνεύμα, είμαι σκλάβος της αμαρτίας, δεν ξέρω τι να κάνω...» Ο Κύριος φεύγει, μπερδεύομαι, κάτι πέφτει από τα χέρια μου, μετά κάτι άλλο... όλα απλώς μπερδεύονται! Αλλά όταν ο Κύριος έρχεται μέσω του Αγίου Πνεύματος, ένα ρεύμα χαράς ρέει από την καρδιά μου... Λέω: «Κύριε, μόνο εσύ ξέρεις τι υπάρχει στην καρδιά αυτού που ρωτάει. Επομένως, αυτά είναι τα παιδιά Σου· Εσύ ο ίδιος απαντάς σε αυτά που χρειάζονται να ακούσουν, ο καθένας!» Είθε ο Κύριος να σας σώσει όλους...
Ερώτηση: Πάτερ, πότε εμφανίζεται η ευαισθησία; Γιατί δεν νιώθουμε τη δύναμη των προφορικών λόγων;
Απάντηση : Αυτό το αίσθημα της σκλήρυνσης, της σκληρότητας, της αμαρτωλότητας της καρδιάς μας... Όταν η ψυχή βρίσκεται ακριβώς σε αυτή την κατάσταση, μερικές φορές δεν μπορεί να αισθανθεί ορισμένα λόγια του Θεού. Όλα είναι αμαρτωλότητα, αγαπητέ Δάσκαλε, πάθος. Ακριβώς αυτό, φυσικά, επηρεάζει... Ξέρετε, όπως μια γυναίκα ζυμώνει ζύμη, έτσι και ο Κύριος ζυμώνει τις καρδιές μας: άλλοτε με πόνο, άλλοτε με χαρά.
Έτσι, θα επιστήσω για άλλη μια φορά την προσοχή σας, σε όλους όσους ακούν: «Αγαπητοί φίλοι, που θέλετε να φτάσετε στον Κύριο... Σε μια περίοδο πόνου στην καρδιά, ας πούμε, έρχεται μια προσβολή. Απομακρυνθείτε από όλες τις σκέψεις! Πόνος, προσβολή - προκαλούν ένα ορισμένο ποσό πόνου στην καρδιά. Κατευθύνετε το νου σας εκεί και ρωτήστε, ρωτήστε: «Κύριε, συγχώρεσέ με, τον αμαρτωλό! Εδώ πάλι αμάρτησα... Και πάλι, η υπερηφάνεια εμφανίζεται... Με πληγώνει, νιώθω άσχημα! Σε ευχαριστώ που μου έδειξες ότι αυτό είναι μέσα μου...»
Προσπάθησε να κατευθύνεις το μυαλό σου εκεί! Με αυτόν τον τρόπο, θα ξεπεράσεις τα όρια και όλα θα ηρεμήσουν... Και μέσα σε αυτή την ηρεμία, θα νιώσεις συγχώρεση από τον Κύριο! Αυτό είναι το συναίσθημα πόνου και συγχώρεσης από τον Κύριο που πρέπει να έχει ένας Ορθόδοξος Χριστιανός. Όσο πιο έντονο είναι - η σαφής αίσθηση της τιμωρίας από τον Θεό και η σαφής συγχώρεση από τον Θεό - τόσο πιο ζωντανός γίνεται ένας άνθρωπος, ζωντανεύει. Όσο περισσότερο, ας πούμε, η καρδιά ενός ανθρώπου αμβλύνεται, δηλαδή, είναι ακόμα μακριά... Θα σου υπενθυμίσω ξανά, Βλαντίκα, και θα πω: όταν μια τόσο σοβαρή αίρεση πέφτει πάνω σε ολόκληρο τον κόσμο, τότε οι άνθρωποι έρχονται στον Θεό, ας πούμε, σε τόσο σοβαρές καταστάσεις όπως οι τσιγκούνηδες αμαρτωλοί... Επομένως, δεν είναι πάντα δυνατό να νιώσεις καθαρά τη δύναμη των λόγων και ούτω καθεξής... Τη δύναμη της προσευχής, τη δύναμη της Θείας Λειτουργίας. Και πολλά μπορούν να ειπωθούν... Επομένως, όπου νιώθεις Χάρη, προσπάθησε να την πλησιάσεις! Θα υπάρξουν κρίσεις και πόνος στην καρδιά για σένα, θα υπάρχει και παρηγοριά... Είθε ο Κύριος να σε σώσει!
Ερώτηση : Πώς να επιτύχουμε την καθαρότητα της καρδιάς και του νου;
Απάντηση: Καθαρότητα καρδιάς... Φυσικά, αυτά είναι τόσο σοβαρά ερωτήματα. Αυτό συμβαίνει όταν ένα άτομο, με ενωμένη καρδιά και μυαλό, βλέπει τη Θεότητα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού... Αυτό είναι ένα τόσο σοβαρό ερώτημα, γι' αυτό και έχουν γραφτεί τόσα πολλά βιβλία γι' αυτό. Εγώ, ένας αμαρτωλός, μπορώ να θίξω αυτό το ζήτημα μόνο εν συντομία, επειδή είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα...
«Μακάριοι οι καθαροί την καρδίαν, ότι αυτοί όψονται τον Θεόν». Ένα άτομο για το οποίο κανείς δεν είναι δυσάρεστος, όλοι είναι καλοί μαζί του, και ούτω καθεξής... Όταν ξέρουμε πώς να συγχωρούμε τους ανθρώπους ειλικρινά, αρχίζουμε να νιώθουμε τη συγχώρεση από τον Κύριο όλο και περισσότερο. Η ίδια η συγχώρεση από τον Κύριο γαληνεύει την καρδιά, οι σκέψεις εξαφανίζονται, έρχεται η ειρήνη και η Χάρη, η ηρεμία, και ο άνθρωπος αγαλλιάζει. Και όσο περισσότερο ο ίδιος ο Θεός συγχωρεί έναν άνθρωπο, τόσο πιο δυνατά και καθαρά τη νιώθετε - ειρήνη. Όσο περισσότερο καθαρίζεται η καρδιά, τόσο λιγότερες οι σκέψεις και τόσο μεγαλύτερο είναι το εγκάρδιο συναίσθημα στο Άγιο Πνεύμα.
Όταν νιώθετε το Πνεύμα του Θεού στην καρδιά σας, ο νους σας έλκεται και ενώνεται, και γίνεται εύκολο για εσάς να προσευχηθείτε στον Θεό. Και όχι μόνο εύκολο, αλλά αδύνατο να ζήσετε χωρίς αυτό! Η προσευχή στον Κύριο ενώνεται εύκολα, η συγκέντρωση είναι εύκολη, ο νους έρχεται στην καρδιά, και μπορείτε εύκολα να φωνάξετε στον Κύριο με τα εγκάρδια συναισθήματά σας και να προσευχηθείτε στον Θεό. Ο Κύριος έρχεται μέσω της Χάρης και των παρηγοριών... Όταν μια τέτοια προσευχή γίνεται με εγκάρδια συναισθήματα... όταν ο νους ενώνεται με εγκάρδια συναισθήματα και ανεβαίνει στον Κύριο, αισθάνεται πάντα το Άγιο Πνεύμα κοντά του... Επειδή ο νους δεν μπορεί να ενωθεί με την καρδιά από μόνος του, αυτό επιτυγχάνεται από το Άγιο Πνεύμα! Αυτή είναι προσευχή εν Πνεύματι και Αλήθεια... Αυτά είναι τα παιδιά που αναζητά ο Κύριος για τον Εαυτό Του, αυτά που προσεύχονται εν Πνεύματι και Αλήθεια. Και αν κάποιος επιθυμεί καθαρότητα καρδιάς, πρέπει να ασκεί αυτήν την προσευχή!
Και η αγνότητα της καρδιάς, δεν έχει τέλος ή όριο, όχι... Όπως ακριβώς ο Κύριός μας είναι Άπειρος, έτσι μπορεί να καθαρίσει, να καθαρίσει, να καθαρίσει την ψυχή. Και ένα άτομο μπορεί να μένει σε αυτή την ευδαιμονία της αγνότητας της καρδιάς και να βλέπει τον Κύριο, και να θαυμάζει, και να κλαίει, και να χαίρεται... Και η καρδιά λιώνει σαν κερί μπροστά στη Φωτιά του Αγίου Πνεύματος... Και είναι ευδαίμων, και χαίρεται... Η αγνότητα της καρδιάς, φέρνει πάντα βαθιά γαλήνη. Φοβάται πάντα να κρίνει κανέναν. Και αν τέτοιες σκέψεις έρχονται τρέχοντας, σαν από φωτιά, πηδάς και τρέχεις μακριά της!
Επομένως, ένα άτομο με πολλές σκέψεις απέχει πολύ από το να είναι καθαρό στην καρδιά. Στο παρελθόν, οι πρεσβύτεροι συγκεντρώνονταν, ενώνονταν και η πρώτη τους ερώτηση ήταν: «Πώς πάει η προσευχή σας, αδελφοί;» Αυτή είναι μια πολύ σημαντική ερώτηση, γιατί μπορείς αμέσως να αναγνωρίσεις: το πώς προσεύχεται ένα άτομο είναι τι είδους άνθρωπος είναι πραγματικά.
Επομένως, αν ασκείστε, και ο Κύριος χορηγεί τέτοια προσευχή εν Πνεύματι και Αλήθεια... Και όσο περισσότερο προοδεύει ένας άνθρωπος σε αυτό, τόσο περισσότερο καθαρίζεται η καρδιά του. Σε αυτό βρίσκεται η ευτυχία και η ευδαιμονία... Είθε ο Κύριος να σας σώσει!
Ερώτηση: Στο τέλος της ημέρας, όταν είσαι εξαντλημένος και δυσκολεύεσαι να εστιάσεις το μυαλό σου στην καρδιά σου, υπάρχει κάποιος άλλος τρόπος να συνδέσεις το μυαλό σου με την καρδιά σου; Ή μπορείς να προσευχηθείς σε μια διαφορετική προσευχή που θα είναι πιο ωφέλιμη;
Απάντηση : Πρέπει να προσέχεις πολύ, γιατί χάνεται η δύναμή σου; Επειδή εργάζεσαι, σωστά; Κάνεις κάτι, και η δύναμή σου σε εγκαταλείπει... Και πρέπει να καταλάβεις πολύ προσεκτικά ότι όταν έχεις δουλέψει σκληρά, είσαι εξαντλημένος, αλλά έχεις μια ευλογημένη ειρήνη από τους κόπους σου, όπως λέει ο Εκκλησιαστής: «Ο Κύριος δηλώνει δια του Αγίου Πνεύματος ότι τα έργα σου τον ευαρέστησαν».
Και αν απλώς δεν έχετε δύναμη και δεν αισθάνεστε τίποτα απολύτως, τότε πρέπει να κατηγορήσετε τον εαυτό σας: «Συγχώρεσέ με, Κύριε, όλες οι πράξεις μου ήταν δυσάρεστες σε Σένα... Συγχώρεσέ με, Χριστέ Θεέ μου!» Δηλαδή, αναζητήστε οποιαδήποτε δικαιολογία για να ταπεινωθείτε. Ταπεινωθείτε και προσφέρετε μετάνοια στον Κύριο. Και με βάση αυτό... Το κύριο πράγμα, βλέπετε, είναι η βάση, κυρία μου. Και ποια προσευχή θα διαβάσετε στη συνέχεια, αυτό είναι εντελώς άλλο θέμα. Αν η βάση σας είναι σωστή, τότε η υπόλοιπη προσευχή θα λειτουργήσει. Αλλά αν η βάση είναι λάθος, τότε η ίδια η προσευχή δεν θα λειτουργήσει καλά.
Ερώτηση: Είναι η μελαγχολία βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος ή όχι;
Απάντηση: Μελαγχολία, για παράδειγμα, σχετικά με τι; Ή μήπως είναι απλώς εντελώς αβάσιμη;
— Μερικές φορές είναι αβάσιμο και μερικές φορές βασίζεται σε κάτι…
- Μοιάζει με θλίψη, σωστά;
- Ναι.
«Μητέρα, Χριστός ανέστη! Τέτοια μελαγχολία πηγάζει από την αυτοθέληση. Η αυτοθέληση είναι μια τέτοια μάστιγα, Κύριε ελέησον! Πόσο βασανιστήριο έχω υποφέρει από αυτήν στη ζωή μου! Για λίγες σκέψεις αυτοθέλησης, ο Κύριος με τιμωρεί τόσο σκληρά που δεν τις έχω ποτέ ξανά... Επομένως, πρέπει να κατανοήσουμε ξεκάθαρα τα στάδια. Από πού προέρχεται; Πάρα πολλές επιθυμίες που δεν είναι ευάρεστες στον Θεό, αυτοβούλως επιθυμίες. Ή, ας πούμε, αυτές οι επιθυμίες, ακόμα κι αν είναι ευάρεστες στον Θεό... Γιατί εδώ πρέπει να εξετάσουμε την αυτοθέληση... Ναι, η λύπη είναι θανάσιμο αμάρτημα, βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος.
Σας αγαπώ όλους, αγαπητοί μου φίλοι! Σώστε μας όλους, Κύριε! Κρατηθείτε γερά! Δόξα τω Θεώ! Σας ευχαριστώ, αγαπητοί μου... Είναι τιμή μου να βρίσκομαι κοντά σας. Ειδικά όταν, ξέρετε, λέω έναν λόγο και ο Κύριος μου δίνει το Άγιο Πνεύμα. Μιλάμε για τόσο καιρό και όλο αυτό το διάστημα το Άγιο Πνεύμα δεν έχει φύγει καθόλου από μένα! Μιλάει όλο και περισσότερο... Ειδικά τώρα που άγγιξα το θέμα της προσευχής. Αυτό είναι το αγαπημένο μου θέμα: η καθαρότητα της καρδιάς. Δεν μπορεί να υπάρξει καθαρότητα καρδιάς αν κάποιος δεν ξέρει πώς να προσεύχεται στον Θεό εν πνεύματι και αληθεία. Όποιος σκέφτεται έτσι βρίσκεται σε πλάνη!
Για μένα, αυτό είναι το πιο πολύτιμο πράγμα! Το πιο πολύτιμο πράγμα, γιατί χωρίς προσευχή απλώς θα πέθαινα... Ένας άνθρωπος που αγαπά τον Θεό προσεύχεται πάντα σε Αυτόν· δεν μπορεί να ζήσει χωρίς Αυτόν! Μερικές φορές ένα τέτοιο βάρος αμαρτίας πέφτει πάνω μου, και καταλαβαίνω, «Είμαι ένοχος, Κύριε...» Και μετά υπάρχει η αμαρτία που μου λείπει, για την οποία ο Κύριος αφορίζει, ας πούμε, για μια ή δύο ολόκληρες μέρες.
Λέω, «Κύριε, καταλαβαίνω πολύ καλά ότι Εσύ, ο δίκαιος Κύριος, θα φύγεις τώρα από μένα. Αλλά πώς θα ζήσω χωρίς Εσένα; Πώς μπορώ να ζήσω αυτές τις είκοσι τέσσερις ώρες χωρίς να Σε νιώθω; Είναι αφόρητο για μένα! Ξέρεις, Κύριε, ότι δεν μπορώ καθόλου να ζήσω χωρίς Εσένα... Αν το Άγιο Πνεύμα δεν έχει έρθει στην καρδιά μου, πώς μπορώ να ζήσω; Δεν μπορώ...»
«Συγχώρεσέ με, αμαρτάνω ενώπιόν Σου, αμαρτάνω συνεχώς… Ένας αμαρτωλός άνθρωπος! Αλλά ελέησέ με, θυμήσου την ουσία Σου, Κύριε… Πόση γενναιοδωρία υπάρχει μέσα Σου! Άλλωστε, έχεις έλεος, αγαπάς και μας σώζεις περισσότερο από εμάς… Πόσες καλές πράξεις έχεις κάνει για εμάς! Δεν θα με συγχωρούσες, Κύριε, που είμαι αμαρτωλός, που έχω μια τόσο θαυμαστή Καρδιά…»
Και ο Κύριος έρχεται πάντα και παρηγορεί... Και εσείς κλαίτε και χαίρεστε γι' αυτό... Αυτή είναι όλη μου η ζωή, δεν γνωρίζω άλλη ζωή: να αγαπώ τον Κύριο, να Τον προστατεύω και να σας αγαπώ. Και όταν σας μιλάω, και το Άγιο Πνεύμα δεν φεύγει, είναι κοντά, αυτή είναι απόδειξη ότι σας αγαπά!
Επομένως, αγαπητοί μου φίλοι, το να δείχνετε απιστία αυτή τη στιγμή αποτελεί βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος... Εμπιστευτείτε τον Θεό! Ξέρω ότι ανάμεσά σας υπάρχουν εκείνοι που βασανίζονται, που δεν μπορούν να φτάσουν στον Κύριο, που δεν μπορούν να νιώσουν καθαρά παρηγοριά... Να είστε υπομονετικοί! Να είστε υπομονετικοί και ταπεινωμένοι, γιατί η αίρεση στην οποία ζουν οι άνθρωποι για τόσο καιρό, για έναν ολόκληρο αιώνα, κάνει το έργο της... Επομένως, αγαπητοί μου φίλοι, να είστε υπομονετικοί και ο Κύριος θα σας καθοδηγήσει!
Ο Κύριος αγαπά τον υπομονετικό, όταν αγωνιζόμαστε να είμαστε πιστοί στον Κύριο ακόμη και σε μικρά πράγματα! Ναι, μπορεί να έχουμε λίγα συναισθήματα, αλλά παρόλα αυτά εργαζόμαστε για τον Θεό... Φυσάμε εδώ κι εκεί... Δηλαδή, υποφέρουμε εδώ κι εκεί, υπομένουμε, και ο Κύριος θα αφαιρέσει ακόμη περισσότερες αμαρτίες, επειδή υποφέραμε για το Άγιο Όνομά Του!
Άλλωστε, εμείς, που βρισκόμαστε σε μια τόσο τρομερή κατάσταση... Είναι έλεος Θεού που μπορούμε να υπομένουμε διωγμούς από αυτούς τους Εβραίους για όνομα του Χριστού, καταλαβαίνετε; Και κοιτάξτε, αυτή η εβραϊκή κυβέρνηση αυτή τη στιγμή - είναι δειλή. Έχει προστατεύσει τόσο πολύ τον εαυτό της, έχει ψηφίσει τόσους νόμους μόνο και μόνο για να προστατεύσει τα οπίσθιά της. Και για οποιαδήποτε διαφωνία, για οποιαδήποτε λέξη που λέγεται, επιβάλλουν τέτοιες ποινές φυλάκισης, φυλάκισης, και ούτω καθεξής...
Και δείτε, διεξάγουμε μια τόσο ανοιχτή μάχη. Πάμε και τους επιπλήττουμε για όνομα του Κυρίου! Αλλά δεν έχουν τίποτα να πουν, δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Είναι απλώς δειλοί, μπλοκάρουν σιωπηλά κανάλια, κλείνουν κανάλια. Μπλόκαραν τα κηρύγματά μας, και ούτω καθεξής. Και το κάνουν όλο αυτό σιωπηλά, επειδή δεν έχουν τίποτα να πουν! Δεν μπορούν να μας φυλακίσουν όλους ή να μας επιτεθούν ανοιχτά. Πρώτα απ 'όλα, ο Κύριος δεν τους επιτρέπει να το κάνουν. Και είμαστε οι μόνοι σε ολόκληρο τον κόσμο που, ως Τοπική Εκκλησία, επιπλήττουμε τόσο ανοιχτά και απροκάλυπτα! Ας ευχαριστήσουμε τον Κύριο που μας επέτρεψε να ακολουθήσουμε αυτό το μονοπάτι.
Διότι οι αμαρτίες μας απαιτούν τόσες πολλές ζωές για να μας συγχωρήσει πραγματικά ο Κύριος! Επομένως, αναγνωρίζοντας αυτό, ας υπομείνουμε και ας εμπιστευτούμε τον Θεό... Ότι είμαι εντελώς ανάξιος να λάβω οτιδήποτε από τον Κύριο, οποιοδήποτε έλεος... Θα είμαι ευγνώμων που βρίσκομαι έστω και στην Εκκλησία, όπου υπάρχει το Σώμα του Χριστού! Όπου μπορώ να εξομολογηθώ, όπου μπορώ να ανοίξω τις σκέψεις μου, όπου μπορώ να λάβω το Χρίσμα... Ο Κύριος με καθοδηγεί τόσο σοφά, κι όμως δεν δίνω σημασία στο πόσο έχω αμαρτήσει... Προσπαθώ όλο και περισσότερο να προσελκύσω τη Χάρη, και κάνοντας αυτό, αποκαλύπτω την αχαριστία, την υπερηφάνειά μου και ούτω καθεξής...
Επομένως, ας εμπιστευτούμε τον Κύριο. Αυτός θα διαχειριστεί τον χρόνο Του και θα έρθει... Όπως διδάσκει ο Μάρκος ο Ασκητής, η ομορφιά έγκειται, ας πούμε, στο να περιμένουμε κάτι εκ των προτέρων ή στο να προσπαθήσουμε να φέρουμε κάτι, το έλεος του Θεού, πιο κοντά πριν από την ώρα του. Δεν χρειάζεται να βιαζόμαστε. Επομένως, αγαπητοί μου, μάθετε να ευχαριστείτε τον Θεό για όσα έχετε.
Αυτές οι σκέψεις, όπως και του εχθρού, επιτίθενται, έρχονται και λένε: «Είναι άσχημα εδώ, είναι άσχημα εκεί!» Και στο τέλος, το άτομο το κάνει αυτό και δεν παρατηρεί καν πόση Χάρη του έχει χαρίσει ο Κύριος, πόσο Έλεος του έχει δείξει, πόση Πρόνοια ξεδιπλώνεται για τη σωτηρία του... Και γίνεσαι αχάριστος και δέχεσαι αυτές τις σκέψεις: «Είναι άσχημα εδώ, είναι άσχημα εκεί!» Αρχίζεις να νιώθεις απελπισία, λύπη και ούτω καθεξής...
Πρέπει να κόψουμε αυτές τις σκέψεις και να πούμε: «Φύγε από εδώ! Πόσο Έλεος μου έδειξε ο Κύριος, και είμαι τόσο αχάριστος άνθρωπος που βλασφημώ τον Θεό μου;! Όχι, δεν θα δεχτώ τέτοιες σκέψεις! Ο Κύριος έχει κάνει τόσα πολλά Θαύματα!» Και έτσι πρέπει να εξασκούμαστε συνεχώς στην εξομολόγηση. Εξομολόγηση όχι μόνο ανοιχτά εναντίον των Εβραίων, για παράδειγμα, αλλά και εσωτερικά - εναντίον των ακάθαρτων πνευμάτων που προσπαθούν συνεχώς να μας κάνουν να προσβάλουμε με κάποιο τρόπο τον Κύριο.
Κόψε το όλο και πες: «Πόσο καλό έχει κάνει ο Κύριος, πόσο έλεος μου έχει δείξει, πόσα όλα... Και εγώ, ένας τόσο άχρηστος άνθρωπος, θα εξακολουθώ να είμαι απελπισμένος, θα εξακολουθώ να βλασφημώ με κάποιο τρόπο τον Κύριο. Φύγε από μένα! Σε απαρνούμαι, Σατανά, την υπερηφάνειά σου, την υπηρεσία σου. Ενώνομαι μαζί Σου, Χριστέ μου, στο όνομα του Πατέρα και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος! Αμήν.»
Είθε ο Κύριος να μας σώσει, αγαπητοί μου φίλοι! Δόξα τω Θεώ, δόξα τω Θεώ! Αγαπητοί μου φίλοι! Το κύριο πράγμα είναι ότι υπάρχει ο Κύριος και εσείς… Είναι δυνατόν να αγαπάμε τον Χριστό μας, παρόλο που είμαστε αμαρτωλοί…
Σχετικά με την υγεία; Ναι, ξέρετε, υγεία... Φυσικά, ουσιαστικά δεν έχω καθόλου. Αλλά έχω τον Άγιο Παντελεήμονα, τον Θεραπευτή, για τον οποίο ο ίδιος ο Κύριος είπε ότι ο Άγιος Παντελεήμων πάντα βοηθάει όταν του ζητηθεί—πάντα βοηθάει. Όπως είπε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός... Είναι γραμμένο στους Βίους των Αγίων Πατέρων, οπότε δεν τολμώ να το πιστέψω και να προσευχηθώ: «Άγιε Παντελεήμονα, Κοσμά και Δαμιανέ, μερικές φορές περνάω πολύ δύσκολες στιγμές, βοηθήστε με να υπομείνω αυτά τα βάσανα με τη βοήθεια του Θεού». Και πάντα έρχονται και με βοηθούν. Και χαίρομαι πολύ. Είθε ο Θεός να με σώσει.
Ερώτηση: Όταν ήρθατε στην Εκκλησία, ένα μικρό καντήλι άναψε στις καρδιές μας... Και τώρα σας ακούμε με χαρά! Και φωτίζετε τις καρδιές μας με τον ίδιο τρόπο! Σας υποκλινόμαστε, Τσάρε-Πάτερ, είμαστε τόσο χαρούμενοι που σας έχουμε!
Απάντηση: Ο Θεός να σας σώσει! Ο Θεός να σας σώσει, Μητέρα. Ο Θεός να σας σώσει. Και όλοι εσείς, αγαπητοί μου, κρατηθείτε και μην αποθαρρύνεστε! Εμπιστευτείτε τον Κύριο, μείνετε σταθεροί, ομολογήστε την Ορθόδοξη Πίστη και μην φοβάστε τίποτα. Ο Κύριος θα φροντίσει να είστε όλοι ευτυχισμένοι. Προς δόξα Θεού. Σώστε τον εαυτό σας, αγαπητοί μου φίλοι. Η ευλογία του Θεού σε εσάς, αγαπητοί μου! Πόσο μου λείπετε. Σώστε τον εαυτό σας! Βοήθεια, Κύριε!
Το βίντεο δημοσιεύτηκε στις 27 Ιανουαρίου 2026.
