Манах Авель Тайнавідзец.
Вялебны Авель (Васільеў) Тайнавідзец Пецярбургскі пра Цара Мікалая
Другім (у 1800 г.): «Мікалай Другі - Святы Цар, Ёву Шматпакутнаму падобны.
Ён будзе мець розум Хрыстоў, цярплівасць і чысціню галубіную. На вянок цярновы
зменіць ён карону царскую... Ён адкупіцель будзе, адкупіць сабой народ свой — Бяскроўны
Ахвяры падобна. І адданы будзе... як некалі Сын Божы на прапяцце... І будзе жыд
скарпіёнам бічаваць Зямлю Рускую, рабаваць святыні яе, зачыняць цэрквы Божыя,
пакараць смерцю лепшых людзей рускіх. Гэта ёсьць патураньне Божае, гнеў Гасподні за
адрачэнне Расіі ад свайго Богопомазанника! А ці яшчэ будзе! Анёл Гасподні
вылівае новыя чары бедстваў, каб людзі ў розум прыйшлі. Дзве вайны - адна горш
іншы - будуць. Народ паміж агню і полымя... Але ад зямлі не вынішчыцца, бо
перамагае яму малітва закатаванага Цара!
Крыніца: https://nasledie77.
Вялебны Лаўрэнцій Чарнігаўскі (1868-1950)
Аб Расіі бацюшка прарочыў: «Рускія людзі будуць каяцца ў смяротных грахах, што
папусцілі жыдоўскае бязбожнасць у Расіі, не абаранілі Памазанца Божага Цара, царквы
праваслаўныя і манастыры, процьма. Мучанікаў і Спавядальнікаў святых і ўсё рускае святое.
Пагардзілі пабожнасьць і палюбілі дэманскае бязбожнасьць. І што шмат гадоў усхвалялі, і
улагоджвалі, і хадзілі на пакланенне разбуральніку краіны - савецка-бязбожнаму ідалу, а
таксама і куміру Сталіну, лічачы яго імя бессмяротным». Бацюшка сказаў, што калі Леніна
дэманы ўцягнулі ў пекла, тады дэманам было вялікае весялосць, трыумф у пекле. І яшчэ дадаў,
што калі Сталін у пекла прыйдзе, тое самае будзе. Загіне памяць іх з шумам. Слова
Ускраіна (Украіна) - ганебнае і зневажальнае слова, прыдуманае іудзеямі і палякамі,
каб мы забыліся сваю назву - РУСКУЮ, назаўжды адарваліся ад Святой і Праваслаўнай
РУСІ. Крыніца: «Вялебны Лаўрэнцій Чарнігаўскі. Жыццё, павучанні, прароцтва і
акафіст». Свята-Успенская Пачаеўская Лаўра, 2001г.
Мітрапаліт Іаан (Снычоў)
Разважаючы аб рускай гісторыі, кажучы аб прычынах мораку рэлігійнай самасвядомасці
рускіх людзей, які прывёў да гібелі праваслаўную расійскую дзяржаўнасць,
немагчыма пазбегнуць абмеркавання яўрэйскага пытання. Крыніца: https://andysinclair.livejournal.com
Нам не трэба баяцца зваць рэчы сваімі імёнамі. З-за боязі абвінавачанняў у
антысемітызм, Мы баімся казаць аб няволі жыдоўскім: няволі хрыстапрадаўцаў, якіх варта
суцэль пэўна зваць жыдамі, а не габрэямі. https://wowavostok.livejournal.com
Свяціцель Ігнацій Бранчанінаў.
Свяціцель Ігнацій Бранчанінаў.
Іудзейскі, антыхрысціянскі экстрэмізм пакінуў у рускім лёсе страшны, крывавы
след. Гэтая відавочная ісціна не павінна, аднак, ператварацца ў нагоду для нагнятання
бессэнсоўнай істэрыі. Крыкамі і праклёнамі гору не дапаможаш. Для таго, каб
засцерагчы Расею ад магчымага паўтарэння таго багаборчага, русафобскага кашмару,
які яна перажыла ў XX стагоддзі, неабходна, па-першае, аднавіць гістарычную
ісціну ў яе нескажоным выглядзе, а па-другое, глыбока і ўсебакова прааналізаваць нашу
нацыянальную трагедыю, яе прычыны і следствы і - зрабіць адпаведныя высновы.
Крыніца: https://andy-sinclair.livejournal.com
Свт. Генадзь, арцыбіскуп Наўгародскі.
Сьв. Генадзь, арцыбіскуп Наўгародскі, у мэтах барацьбы з жыдоўствуючымі сабраў у адзін
кодэкс усе кнігі Сьв. Пісання Старога Запавету (прычым кнігі, якія датуль не былі
перакладзены) і з дапамогай вопытных асоб пераклаў іх на славянскую мову. У барацьбе з той жа
ерассю з'явілася выдатная кніга Іосіфа Валоцкага «Асветнік» і пасланні
Ніла Сорскага пад назвай «Паданне аб жыхарстве скіцкім».
Ерась жыдоўствуючых не была «звычайнай» ерассю. Яна больш нагадвала ідэалогію
дзяржаўнага разбурэння, змовы, якая мела на мэце змяніць само светаадчуванне
рускага народа і формы яго грамадскага быцця. «Дзівацтвы» ерасі выяўляліся з
самага пачатку. Яе прыхільнікі зусім не клапаціліся аб распаўсюджванні новага вучэння ў
народзе, што было б натуральна для людзей, якія шчыра вераць у сваю праўду. Зусім не
- ерэтыкі старанна выбіралі кандыдатуры для вярбоўкі ў асяроддзі вышэйшага духавенства і
адміністрацыйных структур. Арганізацыя ерэтычнага грамадства захоўвалася ў таямніцы, хаця
Расія ніколі не ведала карных рэлігійных органаў кшталту каталіцкай Інквізіцыі.
І што самае дзіўнае, прыхільнікам ерасі прадпісвалася «трымаць жыдоўства таемна, відавочна
ж хрысціянства». Менавіта паказная набожнасць стала прычынай узвышэння многіх з іх.
Такім чынам, знешняя дзейнасць ерэтыкоў была накіравана на ўкараненне ў апарат
уладаў - свецкай і духоўнай, маючы канчатковай мэтай кантроль над іх дзеяннямі і
вырашальны ўплыў на іх. Прасцей сказаць, мэтай ерэтыкоў у галіне палітычнай з'яўляўся
захоп улады. І яны ледзь не атрымалі поспех у гэтым... Ерэтыкі адпрэчвалі траічнасць Бога,
Бажаство Ісуса Хрыста, не прызнавалі царкоўных Таінстваў, іерархіі і манаства. Тое
ёсць, галоўныя палажэнні ерасі падрывалі асновы асноў прасвяднага царкоўнага жыцця - яе
містычныя карані, дагматычнае паданне і арганізацыйная будова.
Юдэйскія купецкія калоніі з'явіліся на рускіх землях у эпоху росквіту Кіеўскай
Русі, якая падтрымлівала ажыўленыя гандлёвыя сувязі з багатай Візантыяй на ўсходзе і
хрысціянскімі дзяржавамі Заходняй Еўропы. Але ўжо ў 1069 годзе адбыўся першы
канфлікт, у выніку якога яны надоўга страцілі права сяліцца ў Расіі. Летапіс
Нестара так апісвае тое, што здарылася: «Кіяўляне ж… жыдоў многіх пабілі… за тое, што
гэтыя... хрысціянам шкоду чынілі».
Калі ж мяцеж скончыўся звяржэннем князя Святаполка, які заступаўся
іншаверцам, і замест яго «прыняў Уладзімір пасад з задавальненнем усяго
народа», тады «прасілі яго ўсенародна аб управе на жыдоў, што… пры Святаполку мелі
вялікую свабоду і ўладу, праз што многія купцы і рамеснікі разарыліся; яны ж
многіх прывабілі..." Уладзімір жа адказваў ім: "...Для таго неадкладна склічу князёў на
рада». Калі ж князі з'ехаліся на раду ў Выдобіча, па доўгай развазе ўстанавілі.
закон такі: «Цяпер з усяе Рускія землі ўсіх жыдоў з усім іх маёнткам выслаць і надалей
не ўпускаць…»
«Чыдам ездзіць у Расею з таргамі не прыгожа, – казаў Ян Грозны, – для таго,
што ад іх шматлікія ліха робяцца, што атручныя зеллі прывозілі ў Расею і хрысціян ад
хрысціянства адводзілі». Тое, што падчас Смуты пачатку XVII стагоддзя за Ілжэдзмітрыя II
выдаваў сябе спрытны авантурыст габрэйскага паходжання, толькі пацвердзіла
правільнасць асцярог. «Жадаю бачыць у сябе, - казаў Пётр I, - лепш народы
магамэтанскай і паганскай веры, чым жыдоў: яны — круцелі і ашуканцы. Я вынішчаю
зло, а не распладжваю яго».
імперыі, так што ўжо Кацярына I у сваім указе «Аб высылцы жыдоў з Расіі», які выйшаў
26 красавіка 1727 года, загадала «тых усіх выслаць прэч з Расіі за мяжу неадкладна, і
надалей іх ні пад якім чынам у Расію не ўпускаць і таго перасцерагаць ва ўсіх месцах
моцна» Крыніца: https://andy-sinclair.livejournal.com, http://www.rusprav.org
Праў. Ян Кранштацкі
Праў. Ян Кранштацкі (†20 снеж. 1908) па-прароцку казаў: «Калі не будзе пакаяння ў
рускага народа, Бог адбярэ ў яго набожнага цара і пашле біч у асобе бязбожных,
жорсткіх, самазваных кіраўнікоў, якія зальюць усю зямлю крывёю і слязамі». Крыніца:
https://m.ok.ru/group
Выкл. Іосіф Валоцкі
Выкл. Юзаф Валоцкі пра тагачаснага прадстаяцеля Рускай Царквы - мітрапаліта
Маскоўскім Зосіме, які ўсяляк заступаўся за жывых: «… цяперашняя
вялікая бяда, якая спасцігла Рускую зямлю і ўсё Праваслаўнае Хрысціянства. У вялікай
царквы Прачыстай Багародзіцы, ззяючай як другое сонца пасярод усёй Рускай зямлі, на
тым святым прастоле, дзе сядзелі свяціцелі і цудатворцы Пётр і Аляксій і іншыя многія
вялікія Праваслаўныя свяціцелі, цяпер сядзіць кепскі злабесны воўк, апрануты ў адзенне
пастыра, санам свяціцель, а па волі сваёй Юда здраднік і прычаснік дэманам... Апаганіў
ён сьвяціцельскі пасад, адных вучачы жыдоўству, іншых садомскі брыдка. Змей згубны,
мярзота запусцення на месцы святы, адступнік Хрыстоў, ён не толькі сам адступіў ад
Хрыста і прыляпіўся д'яблу, але і іншых вучыць ад Хрыста не прымаць…. Свінскі жывучы, ён
чакае антыхрыста… Ніколі не бывала такога злыдня паміж старажытнымі ерэтыкамі і
адступнікамі… Калі не выкараніцца гэты другі Іуда – памаленьку адступніцтва
авалодае і ўсімі людзьмі…»
прападобны Іосіф Валоцкі (1439 - 1515), кананізаваны ў 1579 г. СВЯТЫЯ РУСКАЙ
ПРАВАСЛАЎНАЙ ЦАРКВЫ
Крыніца: communitarian.ru.
Архімандрыт Іерон Сталіну
Надыходзіць царства "звера" на Расію. Жыды будуць знішчаць Рускі народ,
а ты будзеш знішчаць іх! Ідзі!
І дабраславіў Іосіфа старац Іерон абразом «Збавіцельніца», галоўнай Святыняй НоваАфонскага манастыра. Май 1899 г. Тыфліская семінарыя. Крыніца: https://doka-mk.ru
Архіепіскап Феафан Палтаўскі
«Шаноўная А. Н-на!. Бываюць і сярод яўрэяў добрыя людзі. Але і ДОБРЫЯ, і
Дрэнныя з іх - сутнасць УСЕ ЯНЫ ВРАГІ Хрыстовыя, адны свядома, іншыя
несвядома... І маліцца аб іх, як аб хрысціянах, нельга! Але можна маліцца аб іх
Асветы святлом евангельскай ласкі, аб дараванні дастойнейшым * з іх
фізічнага дабрабыту. Жыццёвыя зносіны з імі - магчыма, АЛЕ АСЦЯРОЖНА! Па
11 Правілу VI Сусветнага Сабору
ХРЫСЦІЯНАМ НЕЛЬГА ЛЯЧЫЦЦА Ў ЯЎРЭЕЎ І БРАЦЬ У ІХ ПАДАРУНКУ! (аналагічнае
правіла адносна хрысціян ёсць і ў яўрэяў)».
Крыніца: apx. Феафан. 1929. III. 5 (Духоўны Настаўнік сям'і Мікалая-ІІ)
*Руская праваслаўная царква (РПЦ), стаўшы аўтакефальнай (незалежнай) у 1448 годзе, узяла
на сябе роля арганізатара барацьбы за чысціню шэрагаў праваслаўных вернікаў. У канчатковым
выніку ерась «жыдоўствуючых» была афіцыйна асуджаная на царкоўным саборы ў Маскве ў Маскве
1504 годзе. Частка ерэтыкоў была пакараная, некаторым удалося ўцячы за мяжу.
Манамах Уладзімір Усеваладавіч
(1053-1125)
У 1113 г. Уладзімір Манамах сабраў Савет князёў, які пастанавіў выгнаць жыдоў з
землі рускай «за забіццё ядам лепшых людзей рускіх, распаўсюджванне атрутных зелляў і
цяжкіх смяротных заразлівых хвароб усялякімі Хітракаварнымі спосабамі, за
раскладанні, якія яны ў дзяржаўную справу ўносяць», а калі яны таемна ўвойдуць, то забіваць!
Пастанова выгнаць жыдаў!
ГЭТА ПАСТАНОВА АДМЕНІЦЬ НІХТО НЕ Ў ПРАВІ!
ЯНО БУДЗЕ ДЗЕЙНІЧАЦЬ ЗАЎСЁДЫ!
Імператрыца Лізавета Пятроўна (1709-1761)
Усе яўрэі, і мужчыны, і жанчыны, не залежна ад іх становішча і багацця, павінны
неадкладна прыбрацца за межы Расіі…. Ад гэтых ворагаў Хрыста, я не хачу мець
ніякага прыбытку… Крыніца: https://ru.wikipedia.org